Keramisten zijn masochisten
Echt. Ik heb nog nooit zoveel werk gehad voor een tentoonstelling als nu, en nog nooit zoveel stress. Normaal hang ik op een tentoonstelling schilderijen op die ik in de loop van de voorgaande jaren relatief rustig gemaakt heb. En normaal weet ik ook ruimschoots op voorhand wanneer ik een tentoonstelling ga houden. Nu was niets normaal.
Eind februari wist ik pas met zekerheid dat het project goedgekeurd was. Dat gaf me 3 maanden de tijd. Als je weet dat klei, als die uitgerold is tot platen, minstens 3 weken langzaam moet drogen om niet krom te trekken, dat het bakken een paar dagen in beslag neemt, dat alles 2 keer gebakken moet worden, én dat je op voorhand best de nodige proeven maakt om op basis van die uitslagen je werk verder te ontwikkelen, is dat niets, 3 maanden.



Toch wel een gepaste uitroep, dacht ik zo, gezien het onderwerp
Nu liggen ze allemaal langzaam te drogen in mijn atelier, tussen kranten en plastiek. Het lijkt eigenlijk eerder op een bezetting als ik het zo bekijk.



