Pareltje in Brussel: Expo Chun Kwang Young in Villa Empain

Ik ontdekte het werk van Chun Kwang Young dit jaar op Art Brussels, en ik was helemaal verkocht. Toen ik las dat hij een solotentoonstelling kreeg in Villa Empain, stond dat bezoek hoog op mijn lijst. Terecht, zo bleek. Beiden zijn imposant.

Tentoonstelling Chun Kwang Young

Chun Kwang Young

detail werk van Chun Kwang YoungWat is dàt allemaal? Wel, dat zijn kleine pakjes, hanji pakjes. Chun Kwang Youn is een Koreaanse kunstenaar, en hanji is papier dat gewonnen wordt uit schors van moerbeibomen. Het wordt in Korea sinds de negende eeuw gebruikt als verpakking, om op te schrijven of drukken, als isolatiemateriaal en om geneesmiddelen in te bewaren (leert de tentoonstellingsgids mij ;). Miljaar die mens moet veel geduld hebben, maar het resultaat is echt prachtig!

 

Chun Kwang Young in de kelder van Villa Empainwerk van Chun Kwang Young

Villa Empain & tentoonstellling Mondialité

Ook prachtig is de jaren ‘30 villa zelf, die je helemaal doordwaalt terwijl je die andere tentoonstelling bekijkt, Mondialité. Van die heel gevarieerde groepstentoonstelling apprecieerde ik vooral de schilderijtjes van Wilfredo Lam en van Walter Price. Maar die mensen met een oude duikershelm op ga ik ook niet snel vergeten, net als dat grote roze boek en dat spuuglelijk zilveren gordijn.

Villa Empain

Villa EmpainVilla Empain

Had ik trouwens al verteld dat de villa ook een zwembadje heeft?

Zwembad Villa Empain

Daar geven ze soms een feestje, zoals op 27 augustus bijvoorbeeld, dan is er een Summer Party aan dit zwembad. Vol = vol lees ik op de website. Dat gaat wel het geval zijn, denk ik.

Expo’s Chun Kwang Young & Mondialité lopen nog tot 27 augustus in Villa Empain, Franklin Rooseveltlaan 67, 1050 Brussel
Alle informatie op de website van Villa Empain.

Op die Franklin Rooseveltlaan was ik overigens ook nog nooit geweest. Amai, chique dinges. Vooral het Delunehuis (Delunekasteel eigenlijk) aan de overkant, dat gerenoveerd wordt door/tot de ambassade van de Verenigde Arabische Emiraten.

Rock Herk: het festival waar je nooit oud wordt.

Op welk festival kom je nog steeds exact dezelfde mensen tegen als pakweg 20 jaar geleden? Op welk festival word je niet om de haverklap onder de voeten gelopen door een meute jongeren die snel snel van podium willen wisselen? Waar kan je tussen 2 optredens door nog rustig een pintje blijven drinken met die teruggevonden vrienden van weleer? En, absoluut geen detail als het over een muziekfestival gaat: waar programmeren ze echt elk jaar steengoede gitaarmuziek?  Rock Herk!

Wil ik nu zeggen dat jullie volgende jaar allemaal moeten gaan? Neeeeeeeeeee, want dan is het om zeep! Blijf weg als ge er nog nooit geweest zijt, ‘t zit daar vol met grijzende mensen die zich nog 20 voelen, bah, allende!

The Sheila Divine op Rock Herk 2017

The Sheila Divine

Dit gezegd zijnde: wat een supereditie was 2017 weer. Normaal bewaar ik het beste tot het laatste, maar nu begin ik er gewoon mee: The Sheila Divine. Miljaar dat was goed! Maar écht goed. Beregoed. Zo goed, dat ik er niet goed van ben. Echt.
Die gasten komen heel gewoon zelf soundchecken 10 minuten voor hun set, en spelen daarna de pannen van het dak. Ik stond vooraan, en werd helemaal weggeblazen door hun nummers. Zo hard, dat toen ze Hum speelden, er tranen uit mijn ogen liepen. Zoveel wind ;).
Helaas werd ik na een aantal nummers ook weggeblazen door een iets te enthousiast aan de knopkes draaiende gast achter de PA. Het geluidsniveau werd ondraaglijk voor iemand die, jawel, haar oordopjes vergeten was mee te nemen. Brilpoetsdoekjes in mijn oren bleken niet goed voor de geluidskwaliteit, dus ben ik toch maar wat verder van het podium gaan staan. Kwestie van vandaag ook nog naar muziek te kunnen luisteren.
De setlist kan je nalezen/beluisteren op setlist.fm

De rest

lees meer

Tentoonstelling “Erfgoed” in Casino Waterschei

Tentoonstelling Erfgoed in Casino WaterscheiUitnodiging Expo erfgoed Mine-Art vzw

Er hangen ondertussen heel veel meer werken op de groepstentoonstelling “Erfgoed” van vzw Mine-Art (de foto toont maar een stukje van de zaal), maar om die te zien te krijgen moet je naar Casino Waterschei.
Vandaag en morgen open van 10 tot 18 uur.
De tentoonstelling loopt nog t/m 16 juli en is van di-vr open van 13-18u.

Een 70-tal kunstenaars maakten een spiksplinternieuw schilderij voor deze tentoonstelling met als thema Erfgoed. Dat wazig gemaakt schilderij op de voorgrond, dat is mijn nieuw werk. In het echt is dat dus niét wazig ;-).

OPEN: 2 t/m 17 juli ‘16
za-zo van 10-18u | di-vr van 13-18u
Casino Waterschei, André Dumontlaan 2, 3600 Genk

Zwarter dan alle tot nu toe beschikbare zwarte verven om Kunst mee te maken: Black 2.0 en Steenkool. Zwarter Zwart.

Zoals ik in deel 1 schreef, vroeg Semple’s assistente me dus of ik al iets gemaakt had met mijn zwarte steenkoolverf. Ik was aan een paar werken bezig, stuurde wat tussentijdse foto’s en werkte als een bezetene verder om eindresultaten te kunnen tonen. Dat lukte een paar weken geleden.
Het probleem is dat een foto echt niet weergeeft hoe donker, hoe zwart die verf is. Dus maakte ik ook video’s, maar omdat die maar met een kleine fotocamera (geen reflex) gemaakt zijn,  geven ook die niet goed weer hoe raar dat erg zwarte zwart is. De camera trekt de kleur altijd op (maakt het lichter).

Steenkoolverf van Zolder

AnV - Y3 - 40x40cm -studioshot : schilderij met zwart 2.0 en steenkoolverfDit werk maakte ik met mijn steenkoolverf, en Black 2.0. Ik heb er een ‘steenkoolvatje’ aan gehangen zoals bij mijn keramieke St-Barbara’s. Als je het werk in het echt ziet (*), zie je vanop een beetje afstand niet meer dat er een 3D voorwerp op het doek kleeft, dan lijkt het gewoon een plat rond vlak.
Welke verf waar gebruikt is, geef ik aan in onderstaande video:
(Klik hier om de video rechtstreeks in YouTube te bekijken)

Mijn zwartste zwart kunstwerk tot nu toe

De zwartste zwarte acrylverf op keramiek - Black 2.0 en steenkool - anv.beis dit St.-Barbara werkje: “In de naam van mijn vader, mijn grootvader en hun vrienden” f2/07,
Acrylverf en steenkool op keramiek, An Vanderlinden, 2017.

Ge wilt niet weten hoe lang ik hier aan gewerkt heb. Black 2.0 is heel erg mat, en heel erg moeilijk te “verlichten”. Het verschil in matheid tussen gewone zwarte acrylverf zoals je die kan kopen in de kunstenaarsbenodigdheden winkel, en Black 2.0 is echt groot.

Om overgangen tussen licht en donker te krijgen voor dit werk, mengde ik Black 2.0 met gewone zwarte (kunstenaars)verf, en met matte medium, in verschillende gradaties. Maar zo donker, daar kan een oog niet op scherpstellen, dat is echt mega vervelend om binnen de lijntjes te blijven. Ik heb er vergrootglazen moeten bijhalen.
En dan heb ik het nog niet gehad over het feit dat verf die nat is blinkt, terwijl ik overgangen maakte in matte verf, het resultaat liet zich dus niet echt voorspellen. Lagen, lagen, lagen en nog eens lagen verf zijn dit boven elkaar, tot ik het gewenste effect had.
Veel van de “lichtgevende” delen in dit werk, is gewone zwarte verf, verdund met gewone mediums. Hier en daar heb ik een blinkend medium gebruikt voor een accent, maar dat krijg je te zien in onderstaande korte video (Klik hier om hem rechtstreeks in YouTube te bekijken)


Zwart. Ik heb er nog veel over te vertellen, dus wordt vervolgd. Maar niet nu: nu moet ik echt dringend gaan verder werken in mijn atelier.

(*)  het effect is goed zichtbaar in normale lichtomstandigheden.  Als je een spot richt op dit soort schilderij, gaat de gewone zwarte verf bijna een spiegel lijken, en Black 2.0 grijs. Het is dus nog veel lichter dan Frederik De Wilde’s Nanoblack. Maar dat is dan weer geen normaal bruikbare verf, maar een coating. Dit is acrylverf.

Zwart! Zwart! Zwart! Zwart zeg ik u, zwart!

On-ge-lo-felijk vind ik het van mezelf, dat ik hier al zo lang niets meer over mijn zwart geschreven heb, terwijl ik er dagelijks mee bezig ben. Zoals ik onlangs schreef ben ik mega enthousiast over mijn laatste ontwikkelingen, maar jullie missen een paar maanden testen die eraan vooraf gingen, dus hier eindelijk een korte samenvatting van heeeel veel dagen werk. Deel 1.

Mijn eigen zwart pigment, dat is … (tromgeroffel)

In mijn review van Black 2.0 las je “mijn eigen zwart pigment (waarover later meer) + Super Base = nog iets zwarter.” MIjn eigen zwart pigment, dat is, (tromgeroffel) (vervelende stilte) (ingehouden spanning) … (nog een beetje wachten) (zeg het dan, zeg het!)… tatataaaaaa: steenkool!
Ok, je had het kunnen raden, mij kennende :-).

steenkool uit de mijn van ZolderIk was al lang van plan om verf te maken met steenkool als pigment, het arriveren van Black 1.0 (Beta) en Super Base was het zetje dat ik nodig had om het écht te doen. Dus zodra ik die SuperBase in huis had, haalde ik mijn steenkool van Zolder van euhm, de zolder. Eén van mijn grote blokken is aan het uiteenvallen, de kleinste brokstukjes ben ik gaan vermalen en heb ik als pigment gebruikt. In SuperBase, en in verschillende soorten meer ‘normale’ bindmiddelen om acrylverf te maken.

zwart - brokjes steenkoolzwart - verftesten met steenkool - anvzwarte steenkoolverf - anv

Mijn eerste resultaten trokken op niet veel, maar gaandeweg kreeg ik een prachtige verf. Die is raar maar waar wel eerder bruin dan zwart. Donkerbruin, dat wel, tot heel donker bruin als ik een paar lagen over elkaar leg.

lees meer