toch als ge het grondig inpakt in krantenpapier en plastiek ;-).
Ik was helemaal vergeten hoeveel tijd er kruipt in het maken van mijn kleine St.-Barbara werkjes, toen ik besloot om nog eens een ‘voorraadje’ te maken, zodat ik er terug biscuit gebakken in huis heb liggen om te glazuren wanneer ik er zin in heb.
Wat ik niet vergeten was, was hoeveel vuiligheid zo klei in mijn schildersatelier nalaat, want het lag nog overal verspreid, in elke hoek en elke kier. Dus besloot ik na mijn laatste atelierschoonmaak om voortaan uit te wijken naar het FLACC (kunstenaarswerkplaats) voor het maken van mijn keramiek, toch voor het nat werk.
Het is ondertussen een traditie geworden, elk jaar een ‘steenkoolvatje’ met St.-Barbara raku bakken. Bij deze de oogst van 2015.
St.-Barbara in Griekenland, 10-24 mei ‘15
Wist je trouwens dat de échte St.-Barbara onlangs op vakantie geweest is in Griekenland? Op werkvakantie, dat wel. Dat klinkt misschien een beetje oneerbiedig, maar is zo niet bedoeld.
Het echte verhaal is wel straf eigenlijk. Voor het eerst in de geschiedenis heeft de Katholieke Kerk de relikwieën van een heilige uitgeleend aan de Orthodoxe Kerk. En die eer was weggelegd voor Sint Barbara.
Bekijk hier haar intrede:
Toen er beslist werd om haar voor een dag uit te lenen aan een ziekenhuis in de buurt waar voornamelijk kankerpatiënten behandeld worden, ontstond er een politieke, religieuze en medische rel. De regeringspartij Syriza kon er niet mee lachen dat de minister van gezondheidszorg aanwezig wou zijn bij de ceremonie en begon over scheiding van kerk en staat. De kerk sprak van een gebrek aan respect. Dokters van het ziekenhuis waar ze naar toe ging waren er niet zo blij mee omdat patiënten niet zouden genezen van haar te aanbidden, terwijl iemand van de Attica Hospital Doctors Association zich afvroeg waarom ze enkel naar dat ene ziekenhuis ging en niet naar de 2 andere Atheense ziekenhuizen, en waarom ze enkel binnen de werkuren te bezoeken was.
De spanning stijgt… nog een paar weken en het is zover, mijn solo tentoonstelling in Houthalen (30 november). De laatste weken ben ik bezig geweest met dingen die, vrees ik, typisch geworden zijn voor mij… namelijk met dingen waar ik niets van af ken maar die ik toch uitgevoerd wil hebben voor een tentoonstelling .
Ik had een idee, maar nog veel te weinig technische kennis om het ook te kunnen uitvoeren. Gelukkig kan een mens in het keramiekcentrum in Genk technische begeleiding krijgen, daar heb ik dan ook dankbaar gebruik van gemaakt… alleen had ik dat beter al een half jaar geleden gedaan, want met kennis alleen kom je er natuurlijk niet, ervaring is ook heel erg mooi mee genomen. Ik zou het betreffende “ding” opnieuw maken moest ik er nog de tijd voor hebben (al heb ik er wel al direct 2 van gemaakt, en daar bovenop nog 2 x een plan B), maar aangezien keramiek moet drogen voor het de oven in kan, is mijn tijd op. Misschien maar goed zo, ik heb namelijk al genoeg nieuwe St-Barbara’s gemaakt dit jaar om daar op te hangen, ik heb gisteren nog 7 kleintjes geglazuurd weggebracht om te laten bakken… en van die ben ik gelukkig redelijk zeker dat ze goed gaat zijn :).
Gisteren was het weer zo ver, de jaarlijkse raku bak. Echt een super fijne afsluiting van het schooljaar. Mijn nieuwe traditie wil dat ik elk jaar ook 1 St-Barbara(ke) bak. Op de bovenste foto zit ze in de Raku oven, die dan nog niet op temperatuur is, op de onderste foto wel. Als je ze eens in het echt wilt zien, samen met haar voorgangers en nog een deel anderen, moet je in december in Houthalen zijn! Meer info volgt nog ;)
En dit zijn ze nog niet allemaal , er zijn er nog een paar weg om te laten bakken. Ik heb een lijstje van glazuren die ik er op wil toepassen, en nog een reeks andere versies in mijn hoofd. En schilderijen, die zitten er ook genoeg in mijn hoofd. Kortom: ‘k zal nog even mogen doordoen, met hard werken :)