Blog

07 okt 2018

Over kou, en chaos in mijn hoofd: Artist Residency week 1

07/10/2018 / 0 Comments

Di 3 april

11u: TADAAA. Hier ben ik dan :-) Mega migraine en nu al koude handen, maar helemaal geïnstalleerd, en de eerste penseelstreken op doek gezet in het mijngebouw. HOERA! :-)

14u: Ik heb me precies wel een zwaar tochtgat uitgekozen om mijn ezel als eerste te zetten. Het waait hier echt. 12° buiten. Maar het weekend zou goed worden, jippie.

Artist Residency An Vanderlinden in be-MINE

Het kraakt en het drupt hier langs alle kanten en ik vind het allemaal geweldig :-). Zo mooi hier. Af en toe komt de zon er even tussen piepen, en dan is het echt prachtig.
En de duiven :-) Picasso had er ook in zijn atelier :-). Geruststellend ook, al die witte pluimpjes. Wat is het hier mooi.

Woe 4 april

An Vanderlinden in Beringen, april 4, 2018

Ik doe hier bijna niets anders dan rondkijken eigenlijk. En luisteren. Het is niet te vatten. Het is zo… zo groots. Ik kan het nog niet plaatsen. Mijn gedachten stoppen zelfs. Ik kan alleen nog maar kijken. Absorberen. Ik denk dat dit ontzag is.

Ik ben overdonderd.
Zoveel lijnen om te volgen, zoveel tinten om te zien, zoveel… ZOveel.
ALLES. Elke centimeter.

Kijk, ik heb “a room with a view” :-). Oftewel: wat een uitzicht!

Do 5 april

MILJAAR het is koud vandaag. 8° en regelmatig een bui. Ik heb mezelf echt in een tochtgat gezet, de koude wind blaast constant in mijn rug. Vijf lagen kleren aan. En ne sjaal. Nog kou. 8° begin april, wie verzint het. En voor zaterdag geven ze 20°. Enfin, ik doe het mezelf aan :-).
Ik heb nu wel stroom, en kan dus koffie zetten om me op te warmen.

An Vanderlinden op de losvloer, 5 april 2018
Kunstschilder An Vanderlinden in be-MINE, april 4

Vr 6 april

Sommige dingen zijn voorbestemd. Ik ontdekte deze tekst op de muur van het magazijn waar mijn spullen in staan. Mijn tijdelijk schilderijen kantoor :).

Writing on the wall: "Paint Office"

An Vanderlinden in be-MINE, april 5

’s Nachts zet ik alles hier binnen, voor de zekerheid. Ik ben niet de enige die graag in dit gebouw komt… dat is ook de reden waarom ik nu niets online plaats over wat ik hier aan het doen. Ik wacht tot alles weer veilig thuis is.

Samenvatting Artist Residency week 1:

Chaos in mijn hoofd
chaos op mijn doek
maar het komt goed
Ik begin er structuren te kunnen uitlichten.

Schilderijen AnV in mijngebouw Beringen - 6 april 2017schilderij in opbouw, 6 april 2018, An Vanderlinden in Beringen Mijn

 

01 okt 2018

De start van mijn Artist Residency: verhuislift stress en paaseieren

01/10/2018 / 0 Comments

Ingang be-MINE, 21 maart 2018Vandaag begin ik, met een half jaar vertraging, het verhaal van mijn Artist Residency in een gebouw van de voormalige steenkoolmijn van Beringen, België te vertellen. Iedere week lees je hier een weekverslag.

1 April

Mijn officiële residentie periode startte op 1 april, maar toen was het Pasen… Geen ideale dag om écht te beginnen, dus ben ik zoals het een goede Belgische betaamt, chocolade eieren gaan eten bij mijn ouders.

Maar voor 1 april was er wel al wat gebeurd…
In de maanden die vooraf gingen, bestelde ik grote doeken om op te schilderen, en een verhuislift om ze ter plaatse te krijgen. Vooral dat laatste baarde me zorgen. De plaats waar ik ging werken bevindt zich 16 meter boven de grond. Daar moest dan een poort geopend worden om ze binnen te halen. Ik had geen flauw idee hoe dat allemaal ging verlopen, en dat zorgde voor de nodige stress. Ik liet mijn doeken een week eerder leveren zodat ze zeker tijdig ter plaatse zouden zijn voor de verhuislift…

Woensdag 21/03/2018

HOERA! Mijn doeken zijn vanmorgen vroeg geleverd, en er staat er al 1 op de juiste plaats, verhuislift is niet meer nodig! Peter wou proberen of ze niet “gewoon” via de trap binnen konden.  “Gewoon”: 100 trappen en een aantal moeilijk te nemen hoeken. Maar het is hen gelukt: HOERA!

Woensdag 28/03

Gisteren was de verhuisdag, zonder verhuislift :-)
Dat ging vlot, zoveel was het niet. In de omgekeerde richting gaat het meer zijn. Mijn andere doeken stonden nog in het ophaalgebouw, Dee & Jan hebben ze naar boven gesleept. Een paar bezoekersgroepen tegen gekomen. Het lijkt me een goed idee om mij buiten hun bereik, achter de rood/witte linten te zetten volgende week.

levering linnen schildersdoeken door Artel

 

 

 

 

07 sep 2018

Artist Residency in mijngebouw Beringen

07/09/2018 / 0 Comments

deel 1: Het mooiste, en het zwartste pigment, komt uit …
deel 2 : Kolenwasserij Beringen
deel 3 : Artist Residency in mijngebouw

An Vanderlinden aan het werk tijdens haar Artist Residency op de losvloer van de kolenwasserij van Beringen
Toen ik eind maart over mijn bezoek aan de kolenwasserij van Beringen schreef, kon en mocht ik nog niet alles vertellen. Nu wel. Enfin, bijna alles ;-)

Verliefd op de losvloer

Zoals ik toen al schreef ben ik echt zot van mijngebouwen. Ik hou van die sfeer, ik hou van dat mysterieuze licht, van de ruimte… de hele geschiedenis ervan geeft zoveel inspiratie. Telkens ik in zo’n gebouw ben wil ik er blijven. Tijdens mijn rondleiding door be-MINE werd ik zo verliefd op de losvloer dat ik het hardop zei, dat ik er mijn schildersezel doodgraag zou neerzetten. “Dan moet je een aanvraag indienen”, was het antwoord.

Toestemming Artist Residency (*)

Ik vroeg toestemming om gedurende een aantal maanden op de losvloer schilderijen te maken, met de steenkoolverf die ik aan het ontwikkelen was. Zo zou de Beringse steenkool uiteindelijk verwerkt worden op de plaats waar ze oorspronkelijk naar boven gehaald is.

Een 3-tal maanden nadat ik mijn vraag officieel stelde kreeg ik toestemming van be-MINE, mits ik een paar verzekeringen zou afsluiten en een overeenkomst ondertekenen. Heel uitzonderlijk, want de losvloer is een ruimte die normaal niet zonder begeleiding gebruikt mag worden. Ik heb een aantal vreugdedansjes uitgevoerd doorheen het huis. Soms komen dromen uit.

Afzondering

In de overeenkomst stonden wat voorwaarden, waaronder dat ik geen bezoek mocht ontvangen. Dit uit veiligheidsoverwegingen. Pers / media aandacht mocht op het einde, zoals je merkte in een vorig bericht. In eerste instantie was ik daar een beetje teleurgesteld over, omdat ik het in al mijn enthousiasme van de daken wou schreeuwen. Maar eens bezig, was ik al snel blij, heel erg blij zelfs, dat er niemand mocht komen storen. Was ik blij, dat ik nog geen verhalen en foto’s mocht delen hier en op de sociale media. Dat gaf me de rust die ik nodig had om me enkel en alleen op mijn schilderijen te focussen. Ik ben bijna dagelijks gaan schilderen, dikwijls ook in de weekends. Van ’s morgens tot ’s avonds. 4 maanden lang. Het was heel erg intensief, heel erg ingrijpend voor mij. Maar oh zo zalig.

Volg het verslag

Dagelijks nam ik foto’s, en af en toe pende ik iets neer, om achteraf verslag te kunnen uitbrengen. Vanaf 1 oktober begin ik hier, via de tag Charbon de Beringen, en op de sociale media, te laten zien hoe die 4 maanden op de losvloer van de kolenwasserij verliepen. Je kan je abonneren op mijn blog via e-mail, of je kan me volgen op instagram en facebook.

Tegen dat mijn verhaal verteld is zijn we in februari, en kan je mijn schilderijen in het echt komen bekijken. Ze worden tentoongesteld van 10 februari t/m 3 maart 2019,  in cultuurcentrum Casino Beringen. Zet het alvast in je agenda!

 

* Artist Residency is een chique klinkende benaming uit de kunstwereld. Het wil zeggen dat een kunstenaar tijdelijk op een andere locatie verblijft, met de bedoeling er kunstwerken te maken. Door intensief in een heel andere omgeving te werken en met andere mensen in contact te komen, verandert het werk.

03 sep 2018

De zelfreinigende oven en het strijkvrije hemd

03/09/2018 / 0 Comments

Lang, lang geleden kocht ik een oven. “Zelfreinigend” stond op het label in de winkel. Vol spanning keek ik toe, nadat ik er voor het eerst een overlopende ovenschotel uit haalde. Toch zeker 6 dikke druppels op de bodemplaat. Hoe zou hij dat reinigen? Spannend! … Er gebeurde niets.
Ik vermoedde dat hij zelf vond dat hij nog niet vuil genoeg was om aan het werk te gaan. Maar een jaar, en nog wat smodderbeurten later, wachtte ik nog steeds tot dat ding zichzelf zou reinigen. Er gebeurde juist niets. Zo lui als de pest, die oven van mij.

Strijkvrije overhemden Door 1 of andere rare hersenkronkel, moest ik spontaan aan mijn oven denken, toen ik las dat HemdVoorHem.nl  “strijkvrije” overhemden verkoopt. “Ja ja, zoals mijn zelfreinigende oven zeker” was het eerste wat ik dacht. Eerlijk? Ik zou geen geld uitgeven om te testen of het ook echt waar is, dat die overhemden strijkvrij zijn. Maar als ze mij vràgen om het te testen, en mij daarvoor een hemd cadeau doen: hell yeah. Zo nieuwsgierig ben ik wel. En ik ben erg in de testmodus tegenwoordig :).

strijkvrij overhemd in cadeaubox van hemdvoorhem.nl Het kwam per post in een mooie zwarte cadeaubox. Zwart. Ze doen hun huiswerk duidelijk goed. Manlief vond het gelukkig een mooi overhemd. Ik ook. “Het zit echt goed” was de commentaar na een dag dragen. De ‘net-uit-de-verpakking-plooien’ heb ik er opzettelijk niet uitgestreken voor hij het aandeed.
Tijd voor de wasmachine. Gelukkig zitten er ook wastips bij het overhemd. Kort samengevat: als je het hemd uit je wasmachine haalt, moet je het op een kapstok hangen en laten drogen. Simpel. Een kind kan de was doen, zegt de uitdrukking (*).

Ik heb, heel sceptisch, de proef op de som genomen. Hemd uit wasmachine, boorden glad gestreken met mijn vingers, kapstok op en buiten aan de draad gehangen… En aangezien ik dingen graag écht uittest, heb ik tegelijk een ander hemd van hem op net dezelfde manier behandeld.
Resultaat? Dat ander hemd, ging rechtstreeks de strijkmand in. Niet om aan te zien. Maar het overhemd van Hemd voor hem was tot mijn verbazing OK om dragen. Echt. De perfectionist in mij ziet kleine dingen die ze nog wil strijken, maar manlief was overtuigd dat dat niet meer zichtbaar ging zijn na een half uur dragen, en inderdaad. Strijken was écht niet nodig. Hoera!

* Een kind kan de was doen, zeggen ze. Mannen zijn grote kinderen, zeggen ze. Dat laatste is een feit, dus hoop doet leven… Maar mijn man weet nog altijd niet hoe een wasmachine werkt :-/


Dit bericht is gesponsord. Verkoop je een zelfreinigende oven, en wil je die door mij laten testen? Ik geef je met plezier de afmetingen van mijn huidige oven door. Het is wel inbouw hè. En ik doe niet aan retour :-D

26 jul 2018

Charbon de Beringen : Artist Residency in de kolenwasserij

26/07/2018 / 0 Comments

Dat ik zelf mijn verf maak van steenkool, dat weet je al even als je mijn blog volgt. Dat die steenkool uit Beringen komt, vertelde ik eind maart. Maar wat ik er niét bij vertelde, is dat ik mij toen aan het voorbereiden was om met die verf 4 maanden te gaan schilderen in het allermooiste, en meest inspirerende atelier dat ik mij kan inbeelden: de losvloer van de kolenwasserij van Beringen.

TVL kwam op bezoek:
https://www.tvl.be/nieuws/kunstenares-maakt-schilderijen-in-oude-mijngebouwen-beringen-62730

de internetgazet ook:
http://www.internetgazet.be/an-vanderlinden-schildert-met-steenkool.aspx

Mijn eeuwige dankbaarheid aan be-MINE voor hun toestemming en hulp,
en een dikke dankjewel aan alle mijnwerkers die deze prachtige steenkool bovengehaald hebben.

29 mei 2018

ART Connects (?), Across Borders – Expo in De Kantfabriek, Ninove

29/05/2018 / 0 Comments

Sorry dat ik zo lang niets meer geschreven heb hier. Ik zit de laatste tijd nauwelijks in mijn kantoor. Mijn atelier is nu eenmaal veel interessanter :-).
Bij deze eindelijk nog eens nieuws, zij het al een beetje belegen:
ik neem deel aan ” ART Connects (?), Across Borders “, een groepstentoonstelling in De Kantfabriek in Ninove. Dat gebouw is, jawel, een oude kantfabriek ;-). Leuke locatie!

Vandaag zijn we gaan opbouwen, donderdagavond is het immers al de openingsshow om 20u. Van wat ik vandaag al heb zien hangen/staan kan ik met overtuiging zeggen dat de tentoonstelling er goed uitziet! De werken passen echt goed bij elkaar.
Van mij hangt er alleen keramiek (dus niets op doek). 20 Kleine steenkoolvaatjes waaronder een paar spikplinternieuwe, een paar handen, en mijn favoriete keramieke Sint-Barbara, de pikzwarte waar ik ontelbaar veel uren aan gewerkt heb. Ik mis ze nu al hier in huis, maar ik laat ze graag een maand aan jullie ogen over. Welkom in De Kantfabriek!

affiche “ART Connects (?), Across Borders”

“ART Connects (?), Across Borders”

met Ilan Weiss | Nicolas Baeyens | Julie Scheurweghs | Feline Minne | Gino Rizzi | Caroline Vandenbouhede | Marijke Henkens | An Vanderlinden | Anna Gray | Hilde NIJS |

Openingsshow donderdag 31 mei 20:00
met kunstcriticus/dichter Inge Braeckman, percussie duo As One, filmschool Narafi Brussel met sci-fi shorty “Brick the wall”

EXPO loopt tot 1 juli iedere zaterdag en zondag van 15 tot 18u

De Kantfabriek, Burchtstraat 4, Ninove, België

26 mrt 2018

Kolenwasserij Beringen

26/03/2018 / 0 Comments

deel 1: Het mooiste, en het zwartste pigment, komt uit …
deel 2 : Kolenwasserij Beringen
deel 3 : Artist Residency in mijngebouw


Schachtbok Beringen Mijn - AnV.be
Ik zag dus steenkool liggen waar ik niet aan kon, en heb het dan maar gevraagd, aan be-MINE. Of ik alsjeblieft steenkool mocht komen rapen omdat ik er schilderijen mee wou maken? Ze bleken mijn werken al te kennen, dus dat mocht. Meer zelfs, ik kreeg een hele rondleiding doorheen de gebouwen, onderweg naar betere steenkool dan degene die ik had zien liggen.

En ik ben echt ZOT van mijngebouwen, dus ik heb op z’n minst een week gezweefd nadien, van al de plaatsen die ik te zien kreeg met een veiligheidshelm op mijn hoofd. Eigenlijk begin ik gewoon opnieuw te zweven telkens ik naar de foto’s kijk die ik toen maakte. Ook al zijn de meeste daarvan mislukt wegens te snel en enthousiast genomen :).

Maar het beste moet nog komen: de steenkool, want daar ging het om. Steenkool uit Beringen, de stad waar mijn ouders van afkomstig zijn. Steenkool uit de koolmijn in wiens ziekenhuis ik geboren ben.

Ik kreeg een paar “soorten” mee, verschillende diktes steenkool. Op het zicht ziet deze steenkool er niet echt zwart uit, hij is niet echt donker. “Dat is stof” denk ik, dus ik begin met de kleinste steenkool te wassen. Grappig wel, steenkool die je uit een kolenwasserij hebt meegekregen beginnen te wassen bij thuiskomst. Nog grappiger was dat het spoelwater zo dik was dat het niet door de zeef liep, maar er bovenop bleef liggen. Het leek wel kwik. Dat komt allicht door de magnetiet die in de kolenwasserij aan het water werd toegevoegd om de steenkool van de stenen te kunnen scheiden, maar ik wijk af.

Steenkool uit de kolenwasserij van Beringen - AnV.befijne steenkool - stofkool uit Beringen - AnV.be

Ik waste de steenkool dus, en liet hem drogen. Hij zag er nog altijd even licht uit. Nadien vermaalde ik hem tot poeder, deed er wat producten bij en wreef hem tot verf.
Pigmentpasta gemaakt van steenkool uit de kolenwasserij van Beringen - AnV.beDe zwartste steenkoolverf komt uit Beringen - AnV.be

Zwarte verf. Maar écht zwarte verf. Veel zwarter dan de kleur van de droge steenkool laat vermoeden dat hij ooit zou kunnen worden. Zo zwart, dat ik me iets ging afvragen…

Herinnert ge u de testen waarover ik het gisteren had, om zo zwart mogelijke verf te maken? Raad nu eens wat er NOG zwarter is dan steenkool die dof gemaakt is door er chemische producten door te mengen?
Juist ja: steenkool van Beringen. :-)

Zwarste steenkoolverf tests AnV.be

Sindsdien ben ik “lichtjes” bezeten door deze steenkool van Beringen. Ik sta er mee op, en ik ga er mee slapen. Uren en uren en uren en uuuren heb ik al gespendeerd aan testen, want hier wil ik echt mee kunnen schilderen. Maar daar vertel ik u binnenkort meer over. Ik ben nog een poging aan het doen om het samen te vatten… .

 

Lees deel 3