Gisteren met ouders en zus Manifesta bezocht, voor mij mijn 3e en langste bezoek, tot nu toe. Iéts zegt me dat het niet mijn laatste bezoek was ;-).
Ik ben ZO onder de indruk van dat gebouw, ik vind het echt heerlijk om daar rond te lopen, die ruimte, dat licht, die geur, … ik zou er zo mijn schildersezel willen plaatsen.
En ik vind het fantastisch dat ons mijnverleden zo in het zonnetje geplaatst wordt. Het mijnmuseum zelf had wel nog wat meer plaats mogen krijgen wat mij betreft: dat is tenslotte toch waar alles rond draait.
Qua kunst behoren deze schilderijen van Magdalena Jitrik tot mijn favorieten van de tentoonstelling. ![]()
Game, set, match. Ik zou niet weten hoe ik het concert van The Cure gisterenavond anders zou moeten omschrijven. Het was alweer perfect. Uitschieter: de 8 minuten durende kippenvel versie van ‘From the Edge of the Deep Green Sea’: magistraal. Kippenvel en tranen in mijn ogen, gisterenavond, en vandaag ook al 3 keren. (video: http://youtu.be/ie-f1Sm2aig minuut 32:18).
Het geluid was net als op Pinkpop perfect, en deze keer ook mijn zicht op het podium: ‘k ben tot mijn vreugde helemaal vooraan geraakt, er stond slechts een man/vrouw of 7 voor mij, praktisch allemaal van mijn lengte: zelden zo een goed beeld gehad! Ik dacht wel eens dat ik naar een concertfilm op groot scherm aan het kijken was, maar dan viel het mij weer in dat het zo ongelofelijk goed beeld was omdat het écht voor mijn ogen gebeurde
.
Liefste oog,
2 dagen geleden heeft de professor je nog goed bekeken, en mij verteld dat je rustig bent. Gelieve je dan ook zo te gedragen. Nu zal ik je proberen te negeren door een pijnstiller te nemen, maar als je je niet snel herpakt zie ik mij genoodzaakt om terug naar de professor te gaan, die dan waarschijnlijk de opdracht zal geven je terug te verdrinken met een oogdruppel ieder uur in plaats van de 6 per dag die je nu nog steeds moet ondergaan. Je bent gewaarschuwd!
Met niet zo vriendelijke groeten,
An
