Mijn verrekte oog, en L-lysine
Op 7 november was ik een berichtje aan het schrijven om hier te plaatsen, over L-lysine. Een enthousiast berichtje, dat het leek te werken. Tegelijk voelde ik iets aan mijn oog dat niet goed was, waardoor het me beter leek om dat verhaaltje maar even niet af te werken, kwestie van er niet om te roepen, of zoiets. Ik heb het onheil dan toch nog 10 dagen kunnen tegenhouden… .
Hieronder een hoop gezaag en geklaag, omdat het nu eenmaal af en toe eruit moet, maar beloofd, de volgende post wordt plezanter! ;-)
Mijn verrekte oog
Zondag voelde ik het, de pijn. Ben aan het druppelen gegaan met kunsttranen, met de hoop dat enkel een droog oog de oorzaak was. Maandagmorgen zag mijn oog rood. Roze-rood, helemaal. En pijn. Lap, ’t is weer van dat. Verdriet, groot verdriet. En dan zoeken naar hoop: ik heb me al ooit vergist, misschien nu ook. Ik heb immers geen last van het licht. De reactiesnelheid van mijn pupil is nog ok. Maar pijn. En het ziet er niet uit. Ik bel naar Leuven en zeg dat ik twijfel.
.
.
. 
