Category Archives: Parijs

Paris, la vie en rose: tuinen met rozen, en rosé aan de Seine. Aaah Paris je t’aime.

Jjardin du Palais RoyaleEr zijn veel redenen waarom ik van Parijs hou. De meest voor de hand liggende ken je al: Kunst meneer, met de hoofdletter.
Dat Parijs ook 1 groot, mooi openluchtmuseum is, laat zich ook raden. Maar de ruimte, de natuur en de mensen zijn er ook geweldig. Natuur? Yep! Tuinen mensen, tuinen. Geen annozele Antwerpse stadsparkskes, maar échte tuinen. En veel.

Parijse tuinen

Die van het Louvre hebben we deze keer niet bezocht, Jardin du Luxembourg ook niet, maar wel Jardin des Plantes. Met tegenlicht, helaas. Veel planten ;-) Er ligt ook nog een dennenbos achter die Serres. En o ja, een dierentuin.

Jardin des Plantes ingang
Jardin des Plantes serres

lees meer

Nous sommes Bruxelles

Onderweg naar Parijs lichtten de infoborden boven de autostrade op: nous sommes Bruxelles. Bord na bord groeit de krop in mijn keel.
Aangekomen in het hotel vraagt de receptionist onmiddellijk na het horen van ‘Belgique’ oprecht bezorgd: “Ca va?”

Een paar uur later, in Centre Pompidou op de tentoonstelling van Anselm Kiefer, komen eindelijk de verlossende tranen. 2 Verdoofde dagen na datum. Kunst troost. Parijs ook. Merci amis.

"Die Orden der Nacht" van Anselm Kiefer in Centre Pompidou (2016)

Veel sterkte aan alle slachtoffers, familieleden en vrienden. Ik hoop dat jullie alle liefde die vanuit de hele wereld naar julie gestuurd wordt kunnen voelen. Wij zijn allemaal Brussel.

Paris, mon amour, je pleure

Paris  13-11-'15

Paris, dag 2

Onder het motto “beter laat dan nooit”: Paris, dag 2. Druk druk druk meneer ;-)

La maison des tartes, ParisHet hotel dat ik gekozen had lag in de buurt van de Rue Mouffetard. Eerlijk: ik had er nog nooit van gehoord, al is het (volgens een Nederlandse die het aan het uitleggen was tegen vermoedelijk haar klas), een van de oudste straten van Parijs, en vroeger een belangrijke handelsroute. Onder de huizen van nu liggen Romeinse funderingen. Tot zover de geschiedenis. Nu is het een straat waarvan het water je in de mond loopt. Oh wat had ik spijt dat ik al goed ontbeten had in een bistro! De kazen en de vis zagen er al heerlijk uit, maar bij dit taartenhuis (La maison des tartes) vielen mijn ogen bijna uit hun kas. Jammie!

lees meer

Aaah Paris, mon amour :-)

Het was lang geleden, dat ik nog eens in Parijs was. Véél te lang geleden. Ik dacht te wachten tot het Picasso museum eindelijk terug zijn deuren opent (het is al een enkele jaren dicht, renovatie …) maar mijn geduld was op. Ik miste Parijs. En er zijn nog musea genoeg, uiteraard. Centre Pompidou, bijvoorbeeld.

Centre Pompidou

Centre Pompidou, 20 februari '13Na de grote teleurstelling in Keulen eind vorig jaar, ging ik deze keer voorbereid op museumbezoek. Maar goed! Op de website van Centre Pompidou las ik dat er zoveel belangstelling is voor de overzichtstentoonstelling van Salvador Dali, dat je je tickets best op voorhand online koopt (anders loop je het risico om 3u in de wachtrij te moeten staan), en dat je best pas na 18u naar de tentoonstelling gaat, die ze uitzonderlijk tot 23u open houden. Uren wachten, het zou zonde zijn van de tijd, dus wij tegen 17u naar Centre Pompidou, om daar dan eerst een andere tentoonstelling te bekijken:

Vaste collectie, 1905-1960
Centre Pompidou, vaste collectie 1905-1960. Voorgrond: Pïcasso. Achtergrond: Francis Bacon
Fan-tas-tische tentoonstelling op de 5de verdieping: werken van 1905-1960 uit hun vaste collectie. In elke zaal minstens 1 meesterwerk, minstens. Meestal hing de zaal gewoon vol met meesterwerken. Teveel voor woorden. Goed voor uren genieten. Heel erg goed voor mijn ziel :-).
Hopelijk blijft dit filmpje nog even op hun website staan. (tentoonstelling nog te bezoeken tot 26 augustus)

Retrospectieve Salvador Dali
bezoekers tentoonstelling Dali, om 21u30 ...
Rond 21u30 gingen we de tentoonstelling binnen. Er was nog zoveel volk dat er  rijen van 3 à 4 mensen dik stonden te turen naar de werken op de muur. Schuifelen en geduldig wachten, om dan de werken waarvan je al zoveel reproducties gezien hebt, in het echt te zien. Dat was soms verschieten. ‘Is dat zo klein??’ ‘Hè, wat raar, dat groen in die linkerbovenhoek, ik dacht dat dat er niet was’. Een uur later was er eindelijk wat ruimte en kwam de mooi opgebouwde tentoonstelling tot zijn recht. Ik ben ZO blij dat ik hier niet door de dag naar toe gekomen ben!

Salvador Dali in Centre Pompidou

(meer info: bekijk dit filmpje over de tentoonstelling op de website van de NOS)