En dit zijn ze nog niet allemaal 
, er zijn er nog een paar weg om te laten bakken. Ik heb een lijstje van glazuren die ik er op wil toepassen, en nog een reeks andere versies in mijn hoofd. En schilderijen, die zitten er ook genoeg in mijn hoofd. Kortom: ‘k zal nog even mogen doordoen, met hard werken :)
Op 7 november was ik een berichtje aan het schrijven om hier te plaatsen, over L-lysine. Een enthousiast berichtje, dat het leek te werken. Tegelijk voelde ik iets aan mijn oog dat niet goed was, waardoor het me beter leek om dat verhaaltje maar even niet af te werken, kwestie van er niet om te roepen, of zoiets. Ik heb het onheil dan toch nog 10 dagen kunnen tegenhouden… .
Hieronder een hoop gezaag en geklaag, omdat het nu eenmaal af en toe eruit moet, maar beloofd, de volgende post wordt plezanter! ;-)
Zondag voelde ik het, de pijn. Ben aan het druppelen gegaan met kunsttranen, met de hoop dat enkel een droog oog de oorzaak was. Maandagmorgen zag mijn oog rood. Roze-rood, helemaal. En pijn. Lap, ’t is weer van dat. Verdriet, groot verdriet. En dan zoeken naar hoop: ik heb me al ooit vergist, misschien nu ook. Ik heb immers geen last van het licht. De reactiesnelheid van mijn pupil is nog ok. Maar pijn. En het ziet er niet uit. Ik bel naar Leuven en zeg dat ik twijfel.
Museum Ludwig in Keulen opnieuw bezoeken stond al een paar jaren op mijn lijstje, dus toen ik iets hoorde over een grote Hockney tentoonstelling (David Hockney, A bigger picture), leek het mij het perfecte moment om te gaan.
Niet dat ik iets heb met Hockney. Ik zou zelfs bijna zeggen: “in tegendeel”, maar dat is dan weer net iets te sterk uitgedrukt. Het weinige werk dat ik van hem kende boeide me niet echt, maar een grote tentoonstelling van een grote naam: daar moet wat te ontdekken vallen. Ik was nieuwsgierig, maar ging opzettelijk niet op zoek naar info, kwestie van onbevooroordeeld verrast te worden, daar in Keulen.
‘Closing celebration’ / Feestelijke afsluiting van Manifesta 9, 29 september ’12.
Fijn feestje met hartelijke dankwoorden door hoofdcurator Cuauhtémoc Medina.
30 september ’12, 18u. Manifesta is écht helemaal gedaan. Mijn St-Barbara’s van de muur gehaald, ingepakt en veilig naar huis gebracht. Na hun uitstap van telkens 2 maanden op 2 locaties in Genk, waren ze blij thuis te zijn ;-).
.