Als ik me niet vergis, heeft Maria ons op dag 1 héél Athene laten zien. Te voet!  Enfin, zo leek het toch… We waren dan ook al op van 4 u ’s ochtends.

Vanaf haar appartement in Pangrati, via een parkje, naar het oude olympische stadion, en van daaruit door naar het ‘Zappeion’, langs de grappige paarse bomen en de nationale tuin, naar het Syntagma plein. Elke dag, om 19u, komen de Grieken hier samen om te

protesteren tegen de besparingsmaatregelingen die de overheid hen oplegt. En dus komen er iedere dag, tegen 19u, een paar bussen aan met agenten, die zich vervolgens opstellen in een rijtje voor het Syntagma (Griekse parlement)

We mochten niet meer dichterbij het Syntagma zelf komen, maar Dee wou "die grappige schoenen trekken", en stapte resoluut op zo’n beer van een agent af. Ik dacht dat hij de zware schoenen van de agenten zelf bedoelde en stond met open mond te kijken toen hij de agent in kwestie aansprak. Mijn man, een onverschrokken held!? "Mag ik even die grappige dikke schoenen van u trekken met mijn close-up lenske?" Maar daarop posteerde hij zich tussen 2 agenten in, en trok … onderstaande foto:

Ook tegen 7u, komen er steeds meer verkopers van souvlaki’s bij staan, en van maïs, en van alle andere dingen die een mens op een pleintje kan eten.
Grappig, het heeft veel van een festival.

Enfin, vanaf daar ging het door de winkelstraten naar de Akropolis,
met tussenstops aan zowat alle opgravingen,

om dan ei-de-lijk op een terrasje neer te ploffen:

Pfew! En wat een zaaaaalig terrasje, wat hoger de heuvel op en je weet weer dat je wel degelijk in Griekenland bent, je beseft niet dat je in een grootstad zit …
tot je weer wat verder omhoog wandelt… tot aan dit uitzicht: