All posts tagged as verleden

01 mrt 2011

Ik wil naar huis …

01/03/2011 / 0 Comments

Image posted by MobyPicture.com

Van in de lagere school herinner ik me welgeteld 1 dag dat ik onder de middag in school ben blijven eten. Vre-se-lijk vond ik die drukke lawaaierige refter met de geur van grootkeuken soep en de schreeuwende oppas met de bedoeling ons stil te krijgen. Ik was een gelukskind, mijn moeke was thuis en ik kon iedere middag naar huis fietsen en zelf verse boterhammekes smeren. Dagen leken dubbel zo lang als ik toch eens onder de middag op school moest blijven… of op het werk. Als ik het middag is, wil ik op mijn fiets springen en thuis een boterhammeke gaan eten. Maar dat gaat niet als je in Hasselt woont, en in Brussel werkt. God-zij-dank is dat maar 2 dagen per week. En duurt dat maar tot eind deze maand. Maar in tussentijd denk ik iedere middag: ik wil naar huis!

02 feb 2011

Project Steenkool : zwart / start

02/02/2011 / 1 Comment

(Dit is deel 2. Klik hier om deel 1 te lezen)
Zoals ik in mijn vorig bericht al schreef zat ik dus in Antwerpen voornamelijk zwarte schilderijen te maken toen de laatste Limburgse steenkoolmijn sloot. Onder mijn motto “Zwart is niet Zwart” (meer info) zocht ik verschillende manieren om leven, om licht in mijn zwarte schilderijen te brengen. Door de olieverf op verschillende manieren te bewerken reflecteerde het licht er anders op, waardoor je verschillende ‘tinten’ zwart zag. Je vindt hier geen foto’s van dat werk terug omdat ik er moeilijk 1 beeld kan opplakken, ter illustratie deze 2 foto’s van 1 van mijn blokken steenkool:

blok steenkool, onderbelicht blok zelf bovengehaalde steenkool

dezelfde blok 2 x anders belicht, en het lijken 2 verschillende blokken.
Steenkool paste dus qua ‘zwartheid’ perfect in het plaatje waar ik toen mee bezig was, maar hoe verenig je steenkool en schilderkunst? Ik vond er een oplossing voor, maar maakte er slechts 1 werkje mee.

Read more →

24 jan 2011

Project Steenkool

24/01/2011 / 0 Comments

Schachttorens koolmijn Houthalen - foto: Paula LemmensWanneer het net begonnen is, mijn fascinatie voor steenkool, weet ik niet, maar ik heb een sterk vermoeden dat het gewoon met de paplepel ingegeven is. Al kan het ook al in de moedermelk gezeten hebben, getuige deze mooie foto van de Houthalense schachtblokken, getrokken door mijn moeder. En zoals in elke rechtgeaarde Limburgse familie, hebben zowel mijn vader als mijn grootvader in de mijn gewerkt.

Toen eind jaren ’80 de meeste Limburgse steenkoolmijnen gesloten werden zette dat heel Limburg op zijn kop. Ik zie het nog zo voor mij, de verontwaardiging, de betogingen, en later het verdriet. Vrienden van mij die in de mijn werkten volgden omscholing om in de bouw aan de slag te gaan. En midden deze woelige tijd ‘studeerde’ ik Schilderkunst.

Read more →

29 mrt 2010

Oude liefde roest wel / niet

29/03/2010 / 3 Comments

mijn oude fiets

Zo’n 25 jaar geleden kreeg ik de oude fiets van mijn grootmoeder om mee rond te rijden, nadat ik mijn spiksplinternieuwe fiets “per total” had gereden door tegen een strategisch opgestelde bloembak (verkeersremmer :-s) op te knallen.

Read more →

14 mei 2009

De kleerkast

14/05/2009 / 0 Comments

De T-shirt afdeling van mijn kleerkast puilde uit. Niet een beetje, maar zo erg dat de inhoud spontaan nieuwe afdelingen begon te bouwen en al een vakbondsafgevaardigde verkozen had. Hoog tijd om in te grijpen dus.

Read more →

17 feb 2008

De rariteit in mijn cv verklaard

17/02/2008 / 0 Comments

Ik dacht, zal ik de rariteit in mijn cv eens verklaren. Het is toch wel een beetje raar dat ik maar 1 jaar in Antwerpen op het NHISK gezeten heb terwijl ik voor al de rest voor niets minder dan onderscheiding ging, en opgeven niet in mijn woordenboek staat. Ik vrees dat dit een lang verhaal gaat worden …

Read more →

11 jan 2008

pure nostalgie

11/01/2008 / 0 Comments

Deze namiddag even de stad in geweest op soldenjacht, een week te laat inderdaad dus niets gevonden, maar daarbij kwam ik nog eens voorbij deze winkel:

Oude hoedenwinkel Hasselt

Ik denk dat het zowat de enige winkel in heel Hasselt moet zijn die al meer dan 30 jaar onveranderd is. Tot mijn vreugde overigens, want de zeldzame keren dat ik vroeger mee met mijn grootmoeder in Hasselt ging winkelen, was dit een vaste stopplaats. Ik kan niet naar die winkel kijken zonder er automatisch ons Marraine bij te zien, hoedjes passend in de winkel. en telkens weer rolt er een dikke traan over mijn gezicht