Tag Archives: vanalles

Schilderijenrek, en geraniums in de winter

Het zou de titel van een schilderij kunnen zijn, maar dat is het niet. Wel die van een foto ;-). Jaaaaaren ben ik al aan het zeggen dat ik rekken op maat moet laten maken om mijn schilderijen op te bergen. Ze stonden onpraktisch gestapeld in een klein kamertje, dat oorspronkelijk tot niets anders diende dan het bewaren van mijn schilderijen. Maar in de loop van de tijd kreeg het kamertje ook een andere functie, en stonden mijn schilderijen behoorlijk in de weg.

schilderijenkamer AnV.

Schilderijen stockage rek op maat

Mijn werk tonen aan tentoonstellingsmakers en potentiële kopers, was een heel onderneming. Dat is nu éindelijk verleden tijd. Nu staan ze praktisch, en heb ik plaats om ze te tonen. Dankzij een vakman die ik vond op Twizzi. En ik ben er zo kontent van dat ik voor een keer graag reclame maak: Gerry van www.houtmetstijl.eu dacht met mij mee, had goede ideeën en maakte de voor mij perfecte oplossing.
Logies daarentegen, die gaan voortaan iéts minder content zijn, want ons logeerbed (een twijfelaar), dat staat nu te koop op 2e hands.be. Tja, ge kunt niet àlles hebben in het leven. Maar wel veel ;-).

Schilderijen showroom AnVSchilderijenkamer spiegelzicht AnV

Geraniums begin winter binnen zetten

Wat een mens overigens perfect kan hebben, is geraniums in de winter.  Wij zetten ze nu al een paar jaar binnen tegen dat het begint te vriezen, in mijn atelier, en in de logeer/schilderijen kamer. Zalig om in putje winter die vrolijke zomerbloemen te zien. Het maakt de winter zoveel lichter.
Zomer… mmmmm ik kan hem al ruiken.

Dienstmededeling

Mochten er hier soms mensen zijn die denken dat ik niet zo dikwijls blog omdat ik niet weet waarover: fout. Zoooo fout.
Parijs deel 2 was halverwege, maar toen gebeurde er iets waar ik zo mega enthousiast over was / ben, dat ik elk vrij moment naar mijn atelier hol om er verder te werken. Over die verfexperimenten heb ik nog veeeeel te bloggen, heel veel. (Trump modus aan) Massa’s foto’s en uitleg, echt massa’s. Foto’s. Massa’s. Unbelievable. (Trump modus uit).

En er hangt nog een post-it op mijn scherm, met een lijstje van blogposts die ik nog moet / wou (af)maken. Dat lijstje wordt steeds langer. Parijs deel2, Halkidiki deel3, gevolgd door tentoonstellingen in de musea van Luik & Brussel, de tentoonstellingsruimte van Dillemans, de kei-goede tentoonstelling van Yves Velter die helaas ook al lang weer voorbij is, en dan zijn we vorig jaar nog naar het Van Gogh museum geweest in de Hoge Veluwe.

Maar nu ben ik dus druk-druk-druk bezig in mijn atelier met dingen die ik heel erg graag wil laten zien, maar nu even niet. Nu moet ik verder werken.

Ik stel voor dat je jezelf ondertussen in stilte bezig houdt. Dat moet je niet te letterlijk nemen: al luisterend naar D-ONE is nog veel beter.
(Reclame modus aan) D-ONE is een nieuwe radiozender die enkel en alleen goede muziek draait. (Lees: gitaren & co). Geen leuterende DJ’s, geen slecht nieuwsberichten, gewoon altijd, 24u op 24, goede muziek. Altijd. No Shitty Music. (Reclame modus uit)
D-ONE is écht goed. Je kan hem beluisteren door te surfen naar de website http://www.d-one.eu/, daar vind je ook de nodige links om te luisteren in je favoriete mediaplayer. Je vindt hem ook op Facebook. Of ga hem zoeken in je favoriete radio app, de kans is groot dat je hem ergens tegenkomt. D-ONE dus. Check ik out!

Goede voornemens

Nog nooit vond ik het begin van een nieuw jaar zo makkelijk als dit jaar. De reden: goede voornemens. Jaar na jaar maakte ik er liever geen, omdat het toch altijd dezelfde waren. Het feit dat die goede voornemens altijd dezelfde waren, werkte niet bepaald hoopgevend. En ook niet echt motivered.

Tot dit jaar. De eerste keer dat ik in december iemand op de radio hoorde vragen “Wat zijn jouw goede voornemens?” kromp mijn maag een paar seconden in elkaar, om ietsje later te denken: “Jippie, ik hoef er dit jaar geen te maken!” In 2016 ben ik namelijk een dikke 10 kg afgevallen, hoera!! Daarnaast heb ik heel veel meer gesport, en heb ik veel meer gedaan wat ik altijd zou willen doen, namelijk met kunst bezig zijn (enfin, toch de 2e helft van het jaar, de eerste helft heb ik voor brood op de plank gezorgd). Taak volbracht :-).

Het heeft een hele week geduurd, voor ik mij de bedenking maakte dat het dan nu misschien tijd was voor àndere goede voornemens…

Hmmm…. Is dat zo? Ik vind dat wat jammer eigenlijk, mensen die iets behaald hebben dat ze al jaren willen, en dan in plaats van ervan te genieten, zich alweer een nieuw doel stellen. Een mens moet af en toe op zijn lauweren rusten.  Maar niet tè lang, want dan vliegen die kilo’s er weer aan, mezelf en mijn eetlust kennende :-).
Dus mijn goed voornemen voor dit jaar: doordoen zoals ik bezig was. En dat heb ik deze week alvast erg goed gedaan. Straks de bewijzen. Of morgen. Of volgende week. Want elke keer ook écht een nieuw blogbericht schrijven als ik dat wil doen: dàt is nog een werkpuntje ;-).

Halkidiki (1), een vat vol verrassingen

Een gevolg van het veel te druk hebben, er absoluut tussenuit willen, en bijgevolg bijna lukraak een last-minute bestemming kiezen, is dat je totaal onvoorbereid vertrekt, en ter plaatse van de ene verbazing in de andere belandt.

Tsantali Halkidiki Rose wijnZo boekte ik in mei een weekje Halkidiki. Reden, buiten mijn gekende Griekenland liefde: ik was er nog  nooit geweest, en de Halkidiki rose wijn van Tsantali is al jaren met grote voorsprong mijn lievelingswijn. Helaas vind ik die sinds eind vorig jaar niet meer in de winkel, ook niet online. Toch niet op de plaatsen waar ik er naar zoek. Ik stuurde zelfs een smekend mailtje naar de Griekse producent om te vragen waar ik het kon kopen, maar dat bleef onbeantwoord… dus zat er maar 1 ding op: het vliegtuig nemen.

lees meer

Rug 1–An 0,5

Er zijn een paar redenen waarom je dit jaar nog bijna niets van mij gelezen hebt. De belangrijkste reden is dat ik veel te veel gewerkt heb. Weinig tijd hebben, gestresseerd zijn en spitsvondige blogposts schrijven gaan niet samen. Wat ook niet samengaat, is pijn hebben en grappig proberen te zijn. Wat wél goed samengaat, is gestresseerd zijn, pijn hebben en sporten. Sporten. Yep, sporten. Ik.

Creatievelingen zijn per definitie niet sportief, en ik vorm daarop geen uitzondering. Ontspannende fietstochtjes maken en een wandelingetje van een uur in de natuur, geen probleem, altijd graag gedaan, maar zo echt sporten sporten, zo van: “het zweet loopt van alle kanten van uw lijf af en ge hebt geen flauw idee waar het vandaan blijft komen”, dat soort sporten: nooit een fan van geweest.

Tot mijn rug, die met de week meer en meer pijn deed, zoveel pijn begon te doen dat ik geen seconde meer in bed kon liggen van de pijn. Mijn matras van 4 jaar oud bleek een fabricagefout te hebben… en mijn bekken bleek geblokkeerd. 10 Maanden rugpijn kort samengevat: noch mijn nieuwe matras, noch de 3 maanden durende “gewone” kine, noch de dagelijkse oefeningen die ik braaf deed, noch het wekelijkse zwemmen, noch de ergonomische herinrichting van mijn bureau bleken voldoende te helpen om terug “normaal” te kunnen leven. Liet mij een half uur op een stoel zitten en ik begon te wenen van de pijn. Alle andere dingen deden “gewoon” pijn, dag en nacht.

lees meer