All posts tagged as home

03 sep 2018

De zelfreinigende oven en het strijkvrije hemd

03/09/2018 / 0 Comments

Lang, lang geleden kocht ik een oven. “Zelfreinigend” stond op het label in de winkel. Vol spanning keek ik toe, nadat ik er voor het eerst een overlopende ovenschotel uit haalde. Toch zeker 6 dikke druppels op de bodemplaat. Hoe zou hij dat reinigen? Spannend! … Er gebeurde niets.
Ik vermoedde dat hij zelf vond dat hij nog niet vuil genoeg was om aan het werk te gaan. Maar een jaar, en nog wat smodderbeurten later, wachtte ik nog steeds tot dat ding zichzelf zou reinigen. Er gebeurde juist niets. Zo lui als de pest, die oven van mij.

Strijkvrije overhemden Door 1 of andere rare hersenkronkel, moest ik spontaan aan mijn oven denken, toen ik las dat HemdVoorHem.nl  “strijkvrije” overhemden verkoopt. “Ja ja, zoals mijn zelfreinigende oven zeker” was het eerste wat ik dacht. Eerlijk? Ik zou geen geld uitgeven om te testen of het ook echt waar is, dat die overhemden strijkvrij zijn. Maar als ze mij vràgen om het te testen, en mij daarvoor een hemd cadeau doen: hell yeah. Zo nieuwsgierig ben ik wel. En ik ben erg in de testmodus tegenwoordig :).

strijkvrij overhemd in cadeaubox van hemdvoorhem.nl Het kwam per post in een mooie zwarte cadeaubox. Zwart. Ze doen hun huiswerk duidelijk goed. Manlief vond het gelukkig een mooi overhemd. Ik ook. “Het zit echt goed” was de commentaar na een dag dragen. De ‘net-uit-de-verpakking-plooien’ heb ik er opzettelijk niet uitgestreken voor hij het aandeed.
Tijd voor de wasmachine. Gelukkig zitten er ook wastips bij het overhemd. Kort samengevat: als je het hemd uit je wasmachine haalt, moet je het op een kapstok hangen en laten drogen. Simpel. Een kind kan de was doen, zegt de uitdrukking (*).

Ik heb, heel sceptisch, de proef op de som genomen. Hemd uit wasmachine, boorden glad gestreken met mijn vingers, kapstok op en buiten aan de draad gehangen… En aangezien ik dingen graag écht uittest, heb ik tegelijk een ander hemd van hem op net dezelfde manier behandeld.
Resultaat? Dat ander hemd, ging rechtstreeks de strijkmand in. Niet om aan te zien. Maar het overhemd van Hemd voor hem was tot mijn verbazing OK om dragen. Echt. De perfectionist in mij ziet kleine dingen die ze nog wil strijken, maar manlief was overtuigd dat dat niet meer zichtbaar ging zijn na een half uur dragen, en inderdaad. Strijken was écht niet nodig. Hoera!

* Een kind kan de was doen, zeggen ze. Mannen zijn grote kinderen, zeggen ze. Dat laatste is een feit, dus hoop doet leven… Maar mijn man weet nog altijd niet hoe een wasmachine werkt :-/


Dit bericht is gesponsord. Verkoop je een zelfreinigende oven, en wil je die door mij laten testen? Ik geef je met plezier de afmetingen van mijn huidige oven door. Het is wel inbouw hè. En ik doe niet aan retour :-D

08 feb 2016

Fuck Ikea Hasselt

08/02/2016 / 3 Comments

Er is ook nieuws buiten mijn atelier, letterlijk, en dat vind ik écht, maar dan ook écht niet fijn. Ik woon aan de rand van de stad. Als ik vanuit het enige venster in mijn atelier dat op ooghoogte is naar buiten kijk (iets wat ik dikwijls doe), dan kijk ik altijd naar rechts, want links, daar ligt de stad. Recht naar achter en naar rechts, daar ligt natuur. De autostrade wordt door de fijne geluidsmuur aan het oog onttrokken (enkel de vrachtwagens komen er een beetje bovenuit), en daarachter lag terug natuur, niets dan natuur. De bomen leek gewoon door te lopen van hier tot oneindig. Zalig.

Als ik ‘s avonds de rolluik van de slaapkamer naar beneden deed was alles donker. Alles, op het licht van 1 huis na. Daar wuifde ik dan even naar. Dag huis, tot morgen. In donkere winterdagen zoals nu was het ‘s morgens trouw weer op post als ik de rolluik weer open deed. Lichtpuntje in de duisternis. Een bondgenoot in de verte.

Nu denk ik iedere avond en iedere morgen bij het op- en aflaten van de rolluiken: Fucking Ikea!
De duisternis heeft het loodje moeten leggen tegen een gigantisch grote parking, badend in het gele licht, en daarin een dik groot blauw en geel gebouw, met lichtgevende letters die speciaal naar hier gericht lijken te zijn: IKEA. Fucking Ikea.
Ikea Hasselt by night, vanuit de slaapkamer

Read more →

12 jan 2013

Het mirakel van 2012 (oftewel: de muur, deel 4)

12/01/2013 / 0 Comments

( klik hier om deel 1 te lezen, hier voor deel 2, en hier voor deel 3 )

Ik ben er blijkbaar in geslaagd om een heel jaar niets over de geluidsmuur in aanbouw naast de E313 in Hasselt te schrijven, sterk. Ik was ‘m nochtans écht niet vergeten. Bewijzen hieronder Glimlach.

Juli-augustus
Op 18 juli was het geluid achter in de tuin 75 decibels. Vraag me niet waarom ik die dag ging meten, dat weet ik niet meer. Alzheimer light Knipogende emoticon
 
Misschien waren ze toen aan de voorbereidende werken begonnen.
Eind augustus waren ze in elk geval bezig met de grondlaag aan te leggen, dat kwam ons zelfs in Griekenland ter ore.

 

 

Read more →

28 sep 2011

De muur (deel 3)

28/09/2011 / 0 Comments

( klik hier om deel 1 te lezen en hier voor deel 2 )

Sinds 7 april 2011 is er niets meer gebeurd aan de geluidsmuur. In het begin vroeg iedereen zich luidop af wanneer ze nu eindelijk dat laatste stuk zouden komen plaatsen, niet alleen de buren, maar iedere Hasselaar die ik ken. Daarna werd het stil, figuurlijk.
Maar met het verstrijken van de zomer nam het ongeduld toe en werd de muur weer gespreksonderwerp nummer 1. Hoog tijd dus om echt te vragen wanneer, in plaats van nodeloos te blijven hopen, en dus stuurde ik een mailtje naar de bevoegde schepen, in dit geval Rob Beenders. Een dag later ontving ik onderstaand antwoord.

Read more →

03 mrt 2010

Haaaaaaaa, zon!

03/03/2010 / 0 Comments

En dankzij ons fantastisch naar het zuiden gericht & helemaal ingesloten terras, al buiten gegeten in 25°C. Yup hier in Hasselt. Mmmmm. :-)

12 jul 2008

Collateral damage …

12/07/2008 / 0 Comments

van het slechte weer. Ik geloof namelijk echt nooit dat manlief zou aandringen om de hal te verven als het buiten zonnig en 30 graden zou zijn.

verf