Tag Archives: Actua

Het zwartste zwart, binnenkort in mijn atelier!

Vorig jaar verkreeg Anish Kapoor exclusieve rechten op het “zwartste zwart” (*).  “Anish wie?” Goed zo. Vergeet de man. “Zijn” Vantablack is on-ge-lo-fe-lijk (het absorbeert 99.96% van het licht), maar hij nam er een patent op zodat geen enkele kunstenaar buiten hemzelf dat zwart mag gebruiken. Hij patenteerde dus een kleur. En wat deed hijzelf, meneer de grote kunstenaar, er mee? Hij maakte een pokkeduur horloge waarin hij dat zwart gebruikte. Een horloge. Pokkeduur.

Stuart Semple

stuart-semple_pinkest-pinkDe Britse kunstenaar Stuart Semple was daar ZO kwaad over, dat hij de kleuren die hij al jaren voor zichzelf maakte is gaan delen. Hij lanceerde ondertussen ‘’The World’s Pinkest Pink” oftewel het meest roze roze van de wereld. En “The World’s yellowest yellow” het geelste geel dus, en het groenste groen, en het meest glitterende glitter. Kleuren die ook ongelofelijk zijn, en wél door iedereen gebruikt mogen worden. Excuseer: door iedereen, behalve door Anish Kapoor.
Het staat veelvuldig op de man zijn website: “Als je dit product koopt bevestig je dat je niet Anish Kapoor bent, dat je geen banden hebt met hem, en dat je het niet koopt voor Anish Kapoor of zijn medewerkers.” Stuart Semple deelt zijn kleuren met de hele kunstwereld, behalve met die ene egoïst die zijn zwart niet wil delen.
lees meer

Goede voornemens

Nog nooit vond ik het begin van een nieuw jaar zo makkelijk als dit jaar. De reden: goede voornemens. Jaar na jaar maakte ik er liever geen, omdat het toch altijd dezelfde waren. Het feit dat die goede voornemens altijd dezelfde waren, werkte niet bepaald hoopgevend. En ook niet echt motivered.

Tot dit jaar. De eerste keer dat ik in december iemand op de radio hoorde vragen “Wat zijn jouw goede voornemens?” kromp mijn maag een paar seconden in elkaar, om ietsje later te denken: “Jippie, ik hoef er dit jaar geen te maken!” In 2016 ben ik namelijk een dikke 10 kg afgevallen, hoera!! Daarnaast heb ik heel veel meer gesport, en heb ik veel meer gedaan wat ik altijd zou willen doen, namelijk met kunst bezig zijn (enfin, toch de 2e helft van het jaar, de eerste helft heb ik voor brood op de plank gezorgd). Taak volbracht :-).

Het heeft een hele week geduurd, voor ik mij de bedenking maakte dat het dan nu misschien tijd was voor àndere goede voornemens…

Hmmm…. Is dat zo? Ik vind dat wat jammer eigenlijk, mensen die iets behaald hebben dat ze al jaren willen, en dan in plaats van ervan te genieten, zich alweer een nieuw doel stellen. Een mens moet af en toe op zijn lauweren rusten.  Maar niet tè lang, want dan vliegen die kilo’s er weer aan, mezelf en mijn eetlust kennende :-).
Dus mijn goed voornemen voor dit jaar: doordoen zoals ik bezig was. En dat heb ik deze week alvast erg goed gedaan. Straks de bewijzen. Of morgen. Of volgende week. Want elke keer ook écht een nieuw blogbericht schrijven als ik dat wil doen: dàt is nog een werkpuntje ;-).

Gelukkig nieuwjaar!

365 dagen om te vullen met mooie dromen, muziek en liefde. Gelukkig 2017!

Fuck Ikea Hasselt

Er is ook nieuws buiten mijn atelier, letterlijk, en dat vind ik écht, maar dan ook écht niet fijn. Ik woon aan de rand van de stad. Als ik vanuit het enige venster in mijn atelier dat op ooghoogte is naar buiten kijk (iets wat ik dikwijls doe), dan kijk ik altijd naar rechts, want links, daar ligt de stad. Recht naar achter en naar rechts, daar ligt natuur. De autostrade wordt door de fijne geluidsmuur aan het oog onttrokken (enkel de vrachtwagens komen er een beetje bovenuit), en daarachter lag terug natuur, niets dan natuur. De bomen leek gewoon door te lopen van hier tot oneindig. Zalig.

Als ik ‘s avonds de rolluik van de slaapkamer naar beneden deed was alles donker. Alles, op het licht van 1 huis na. Daar wuifde ik dan even naar. Dag huis, tot morgen. In donkere winterdagen zoals nu was het ‘s morgens trouw weer op post als ik de rolluik weer open deed. Lichtpuntje in de duisternis. Een bondgenoot in de verte.

Nu denk ik iedere avond en iedere morgen bij het op- en aflaten van de rolluiken: Fucking Ikea!
De duisternis heeft het loodje moeten leggen tegen een gigantisch grote parking, badend in het gele licht, en daarin een dik groot blauw en geel gebouw, met lichtgevende letters die speciaal naar hier gericht lijken te zijn: IKEA. Fucking Ikea.
Ikea Hasselt by night, vanuit de slaapkamer

lees meer

Paris, mon amour, je pleure

Paris  13-11-'15