Archive for september, 2018

07 sep 2018

Artist Residency in mijngebouw Beringen

07/09/2018 / 0 Comments

deel 1: Het mooiste, en het zwartste pigment, komt uit …
deel 2 : Kolenwasserij Beringen
deel 3 : Artist Residency in mijngebouw

An Vanderlinden aan het werk tijdens haar Artist Residency op de losvloer van de kolenwasserij van Beringen
Toen ik eind maart over mijn bezoek aan de kolenwasserij van Beringen schreef, kon en mocht ik nog niet alles vertellen. Nu wel. Enfin, bijna alles ;-)

Verliefd op de losvloer

Zoals ik toen al schreef ben ik echt zot van mijngebouwen. Ik hou van die sfeer, ik hou van dat mysterieuze licht, van de ruimte… de hele geschiedenis ervan geeft zoveel inspiratie. Telkens ik in zo’n gebouw ben wil ik er blijven. Tijdens mijn rondleiding door be-MINE werd ik zo verliefd op de losvloer dat ik het hardop zei, dat ik er mijn schildersezel doodgraag zou neerzetten. “Dan moet je een aanvraag indienen”, was het antwoord.

Toestemming Artist Residency (*)

Ik vroeg toestemming om gedurende een aantal maanden op de losvloer schilderijen te maken, met de steenkoolverf die ik aan het ontwikkelen was. Zo zou de Beringse steenkool uiteindelijk verwerkt worden op de plaats waar ze oorspronkelijk naar boven gehaald is.

Een 3-tal maanden nadat ik mijn vraag officieel stelde kreeg ik toestemming van be-MINE, mits ik een paar verzekeringen zou afsluiten en een overeenkomst ondertekenen. Heel uitzonderlijk, want de losvloer is een ruimte die normaal niet zonder begeleiding gebruikt mag worden. Ik heb een aantal vreugdedansjes uitgevoerd doorheen het huis. Soms komen dromen uit.

Afzondering

In de overeenkomst stonden wat voorwaarden, waaronder dat ik geen bezoek mocht ontvangen. Dit uit veiligheidsoverwegingen. Pers / media aandacht mocht op het einde, zoals je merkte in een vorig bericht. In eerste instantie was ik daar een beetje teleurgesteld over, omdat ik het in al mijn enthousiasme van de daken wou schreeuwen. Maar eens bezig, was ik al snel blij, heel erg blij zelfs, dat er niemand mocht komen storen. Was ik blij, dat ik nog geen verhalen en foto’s mocht delen hier en op de sociale media. Dat gaf me de rust die ik nodig had om me enkel en alleen op mijn schilderijen te focussen. Ik ben bijna dagelijks gaan schilderen, dikwijls ook in de weekends. Van ’s morgens tot ’s avonds. 4 maanden lang. Het was heel erg intensief, heel erg ingrijpend voor mij. Maar oh zo zalig.

Volg het verslag

Dagelijks nam ik foto’s, en af en toe pende ik iets neer, om achteraf verslag te kunnen uitbrengen. Vanaf 1 oktober begin ik hier, en op de sociale media, te laten zien hoe die 4 maanden op de losvloer van de kolenwasserij verliepen. Je kan je abonneren op mijn blog via e-mail, of je kan me volgen op instagram en facebook.

Tegen dat mijn verhaal verteld is zijn we in februari, en kan je mijn schilderijen in het echt komen bekijken. Ze worden tentoongesteld van 10 februari t/m 3 maart 2019,  in cultuurcentrum Casino Beringen. Zet het alvast in je agenda!

 

* Artist Residency is een chique klinkende benaming uit de kunstwereld. Het wil zeggen dat een kunstenaar tijdelijk op een andere locatie verblijft, met de bedoeling er kunstwerken te maken. Door intensief in een heel andere omgeving te werken en met andere mensen in contact te komen, verandert het werk.

03 sep 2018

De zelfreinigende oven en het strijkvrije hemd

03/09/2018 / 0 Comments

Lang, lang geleden kocht ik een oven. “Zelfreinigend” stond op het label in de winkel. Vol spanning keek ik toe, nadat ik er voor het eerst een overlopende ovenschotel uit haalde. Toch zeker 6 dikke druppels op de bodemplaat. Hoe zou hij dat reinigen? Spannend! … Er gebeurde niets.
Ik vermoedde dat hij zelf vond dat hij nog niet vuil genoeg was om aan het werk te gaan. Maar een jaar, en nog wat smodderbeurten later, wachtte ik nog steeds tot dat ding zichzelf zou reinigen. Er gebeurde juist niets. Zo lui als de pest, die oven van mij.

Strijkvrije overhemden Door 1 of andere rare hersenkronkel, moest ik spontaan aan mijn oven denken, toen ik las dat HemdVoorHem.nl  “strijkvrije” overhemden verkoopt. “Ja ja, zoals mijn zelfreinigende oven zeker” was het eerste wat ik dacht. Eerlijk? Ik zou geen geld uitgeven om te testen of het ook echt waar is, dat die overhemden strijkvrij zijn. Maar als ze mij vràgen om het te testen, en mij daarvoor een hemd cadeau doen: hell yeah. Zo nieuwsgierig ben ik wel. En ik ben erg in de testmodus tegenwoordig :).

strijkvrij overhemd in cadeaubox van hemdvoorhem.nl Het kwam per post in een mooie zwarte cadeaubox. Zwart. Ze doen hun huiswerk duidelijk goed. Manlief vond het gelukkig een mooi overhemd. Ik ook. “Het zit echt goed” was de commentaar na een dag dragen. De ‘net-uit-de-verpakking-plooien’ heb ik er opzettelijk niet uitgestreken voor hij het aandeed.
Tijd voor de wasmachine. Gelukkig zitten er ook wastips bij het overhemd. Kort samengevat: als je het hemd uit je wasmachine haalt, moet je het op een kapstok hangen en laten drogen. Simpel. Een kind kan de was doen, zegt de uitdrukking (*).

Ik heb, heel sceptisch, de proef op de som genomen. Hemd uit wasmachine, boorden glad gestreken met mijn vingers, kapstok op en buiten aan de draad gehangen… En aangezien ik dingen graag écht uittest, heb ik tegelijk een ander hemd van hem op net dezelfde manier behandeld.
Resultaat? Dat ander hemd, ging rechtstreeks de strijkmand in. Niet om aan te zien. Maar het overhemd van Hemd voor hem was tot mijn verbazing OK om dragen. Echt. De perfectionist in mij ziet kleine dingen die ze nog wil strijken, maar manlief was overtuigd dat dat niet meer zichtbaar ging zijn na een half uur dragen, en inderdaad. Strijken was écht niet nodig. Hoera!

* Een kind kan de was doen, zeggen ze. Mannen zijn grote kinderen, zeggen ze. Dat laatste is een feit, dus hoop doet leven… Maar mijn man weet nog altijd niet hoe een wasmachine werkt :-/


Dit bericht is gesponsord. Verkoop je een zelfreinigende oven, en wil je die door mij laten testen? Ik geef je met plezier de afmetingen van mijn huidige oven door. Het is wel inbouw hè. En ik doe niet aan retour :-D