Jonge, en iets oudere jonge helden

Ik heb het zo druk-druk-druk (waarover later meer!) dat dit review rijkelijk laat komt, maar toch: beter laat dan nooit ;-)

30.000 Monkies in de VooruitOp 8 april ben ik naar mijn jonge, en mijn ‘iets oudere’ jonge helden gaan kijken in Gent. Zowel 30.000 Monkies als Gruppo Di Pawlowski stonden namelijk op het podium in de Vooruit, en laat dat nu net de enige 2 groepen zijn die ik gevolgd heb vanaf hun begin. Tenminste, als ik Gruppo Di Pawlowski als wettige erfgenaam van The Evil Superstars beschouw, want dat zijn mijn ‘oude’ jonge helden. Het eerste optreden dat ik me van hen herinner was in Den Dolle, ons stamcafé. Nog in de herinneringen-aanbieding: The Evil Superstars als voorprogramma voor Nemo, een optreden op het Cuva plein in Houthalen, mee met de bus van Club9 naar de finale van Humo’s Rock Rally, mee met de bus naar VTM voor het eerste TV optreden, optreden in De Kimpel in Bilzen, CD voorstelling in het Kuipershof met lange koffietafel… ik ben er ongetwijfeld een deel vergeten, maar ‘t is dan ook al lang geleden…

30.000 Monkies, dat zijn mijn nieuwe jonge helden. Ik zag ze voor het eerst optreden in het zaaltje van Vigor. Dat dat een schot in de roos was had u al door, want ik ging ook naar de EP voorstelling in Club 9, hun optreden op Rock Herk, de voorstelling van hun 2de EP in de Muziekodroom, en nu dus helemaal naar Gent. Waar is die bus van Club9 gebleven, vroeg ik me eerlijk waar af.
Dat hier een geheel objectief review volgt, dat spreekt dus voor zelf Knipogende emoticon.

30.000 Monkies

30.000 Monkies live30.000 Monkies deed wat het moest doen, en nog een beetje meer: ze leverden een strakke, foutloze set af, en waren zo overtuigend dat ik me even zorgen maakte over de geestelijke gezondheid van de groepsleden. “Loris’ Terrify Lab” blijft voorlopig mijn lievelingsnummer, maar voor het eerst bleef ook ‘Batteram’ me dagen achtervolgen. De nummers gaan dus aan je lijf kleven als je ze meer gehoord hebt. Altijd een goed teken.

The Germans

Na 30.000 Monkies kwamen The Germans. Toen die begonnen viel mijn mond open: geniaal! Maar een aantal minuten later viel diezelfde mond open van verveling. Geeuw. Repetitief is het woord denk ik, saai vind ik een betere omschrijving. Als ze ein-de-lijk aan een nieuw nummer begonnen was dat weer heel even goed, om daar weer te verzanden. Naar het schijnt zijn ze op CD wel compact. Jammer dan dat ze speciaal wilden doen.

Gruppo Di Pawlowski

Gruppo Di Pawloswski in de VooruitSinds the Evil Superstars ermee gestopt zijn, heb ik Mauro niet meer live zien optreden. Hem op TV braaf bandlid zien spelen van Deus doet, euhm, raar. Nog altijd. Maar hoera! In Gruppo Di Pawlowski gedraagt Mauro zich weer helemaal als vanouds: als een geniaal gestoorde frontman. Heerlijk. De muziek is even chaotisch en geweldig goed gewoon, ik heb er echt van genoten. Ik ga alvast op hun kalender kijken waar en wanneer ze nog optreden, want dat was voor herhaling vatbaar, die wil ik nog eens zien. 30.000 Monkies ook trouwens. Volgend jaar in de AB als finalist van Humo’s Rock Rally bijvoorbeeld, met de bus van Club9. Of dit jaar op het podium van Pukkelpop… maar dan wel op zaterdag hè Chokri, anders moet ge mij op de guestlist zetten… of een perskaart geven ;-).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *