Archive for maart, 2009

29 mrt 2009

Voetbal commentatoren …

29/03/2009 / 0 Comments

Dat het niet erg goed gaat met onze Rode Duivels hun campagne voor het komende WK weten we ondertussen allemaal wel. Maar zolang het mathematisch nog mogelijk is, is het mogelijk dat ze zich nog plaatsen. Punt.
Al zou volgens mijn bescheiden mening een andere trainer wel gigantisch helpen. Weet hij nu nog altijd niet dat hoge ballen zelden aankomen bij de Rode Duivels? En lijkt het niet heel erg logisch dat de grootste jongens het gemakkelijkst hoge ballen opvangen? Heeft ie nu echt het lengte verschil tussen de spelers van Bosnië en die van België niet opgemerkt? Tsss. Volgens mijn zelfde bescheiden mening hebben we momenteel wel een ploeg die barst van het talent. De bal over de grond laten rondgaan en snelheid maken kan wel degelijk met deze ploeg. Maar ach ja, wie ben ik natuurlijk.

Maar in tegenstelling tot wat je nu denkt heb ik me gisteren niet zozeer aan het spel geërgerd, maar wel aan de commentaar. Wanneer o wanneer gaan ze die lullende drama queen van ne Frank Raes eindelijk eens ander werk geven? Djeezus, echt, ik kan er niet meer tegen. Is het nu zo moeilijk om naar het spel te kijken en correct te vertellen wat er gebeurt? Neen, en maar doorzagen dat hij geen flauw idee heeft in de hoeveelste minuut we zitten, om dan tot de conclusie te komen dat hij een goal gemist heeft. Altijd hetzelfde met die man, blijven doorzagen over iets wat totaal naast de kwestie is (die 30 keer dat hij verteld heeft waar Gert Verheyen zijn vrouw heeft leren kennen zijn nog lang niet verteerd) en zo opgaan in zijn eigen verhaaltje dat hij vergeet dat hij eigenlijk commentaar moet geven op hetgeen er op dat eigenste moment op het veld gebeurt. Prioriteiten stellen noemen ze zoiets allicht. Volgens mij liggen die van hem totaal verkeerd.
Kunnen ze voor de wedstrijden van de nationale ploeg niet eens voor een co-commentator zorgen? Geen professionele zagevent, maar een echte supporter die zijn team enthousiast aanmoedigt, en dus door het gezaag heen begint te roepen en tieren als er iets gebeurt op het veld. Voetbal avonden zouden een pàk aangenamer worden.

P.S. : Filip Joos is wel geheel OK :-)

29 mrt 2009

Lente! Zomeruur!

29/03/2009 / 0 Comments

Jieha, eindelijk lente sinds vorige week! Vorige week zaterdag was het zo prachtig weer dat ik meteen heel het terras grondig geschrobt heb, resultaat: 4 blaren op mijn handen :-s. Ondertussen lijkt het wel terug herfst te zijn, ook op mijn handen: de blaren vallen er vanaf.
Maar sinds vandaag zie ik het weer helemaal zitten: eindelijk zomeruur! Eindelijk ineens een volledig uur langer licht ‘s avonds, eindelijk gedaan met het gevoel dat een dag enkel en alleen uit werken bestaat, eindelijk nog eens daglicht na de werkuren!
Ik zeg al jaren dat ze doodgewoon het winteruur moeten afschaffen, waarop ik van manlief steeds de repliek krijg dat dat wel het échte uur is. En wat dan nog? Who cares? Alsof het nog niet erg genoeg is dat de dagen zo kort zijn in de winter pitsen ze er nog eens een uur bij af. Maar wat las ik deze week tot mijn grote vreugde in de krant? Dat ze er in de Europese unie inderdaad over het praten zijn om het winteruur af te schaffen! Doen! Doen! Doen! :-)

29 mrt 2009

Updateje

29/03/2009 / 3 Comments

‘k ben weer even stil geweest, tijd om wat schade in te halen dus.
Het heeft nog een paar weken geduurd na vorig bericht, het vervelende gevoel in mijn oog. Dus ben ik nog een paar weken doorgegaan met de medicatie. Uiteindelijk was mijn flesje BVDU leeg op de dag dat ik niets abnormaals meer voelde, dat is ondertussen anderhalve week geleden, en alles gaat prima nu. Hèhè, daar ben ik aan ontsnapt!

04 mrt 2009

Oef!

04/03/2009 / 1 Comment

Pfew! Ik had de Professor rond zijne nek kunnen vliegen van blijdschap, toen hij zei dat er niets actiefs te zien was in mijn oog! En de Dokter! En de Assistente! Alle 3 dus :-) Ik vreesde nochthans het ergste tijdens het onderzoek, die lamp in mijn oog deed verdorie pijn. Maar niets nieuws te zien dus, oef! :-) Nog een week doordoen met de BVDU en dan mag ik er weer mee stoppen. Jiehaaaaaaa!!! Da’s een zware baksteen die er van mijn hart gevallen is, voel me een paar kilo lichter nu :)

03 mrt 2009

Angst

03/03/2009 / 0 Comments

Ik moest hier al lang eens iets nieuws schrijven (iedereen blijft maar naar mijn schoenen staren ;-) maar dit is niet bepaald wat ik in gedachten had.

Ik denk dat het woensdag was toen ik ineens opmerkte dat mijn oog wat rood zag. Donderdagavond begon mijn oog een beetje pijn te doen. Niet de zware steken achteraan in mijn oog waarvan ik ondertussen weet dat het ‘niks’ is, het andere gevoel. Vrijdag dacht ik ‘ik neem geen risico’s’ en ben ik begonnen met 6x per dag het flesje BVDU voor noodgevallen uit mijn koelkast te halen.  Zaterdagavond was ik er zo zeker van dat het weer prijs is dat ik al de nodige liters zoutwater verspild heb.

De symptomen zijn moeilijk te omschrijven, maar ik doe een poging: een lichte constante pijn aan de voorkant van mijn oog, een licht schurend gevoel en tegelijk het gevoel dat dat oog verdoofd is. Dat gevoel gaat niet weg, maar wordt ook niet erger: ofwel omdat het enkel een gevoel is, ofwel omdat ik onmiddellijk de behandeling gestart ben. Wie zal het zeggen? Professor Maudgal uiteraard, morgenvroeg. Want morgenvroeg zit ik weer in Leuven in het ziekenhuis, en zal ik het weten.

Ondertussen bekijk ik mijn oog nu 10 keer per dag aandachtig in de spiegel: die ongelijkheid daar van mijn hoornvlies, rechts van mijn litteken, was dat er al?? Ik kom er niet uit. Ik denk wel 10 kleine blaasjes te zien, maar misschien is die ongelijkheid er nog van vorige keren. En die tranen in mijn ogen maken het zicht ook niet echt beter. En doet het licht nu écht pijn in mijn linkeroog, of beeld ik mij dat maar in? Het is zeker niet zo erg dat ik mijn donkere zonnebril moet opzetten, maar normaal lijkt het mij niet. Langs de andere kant lijkt de reactiesnelheid van mijn pupil nog normaal, als ik zo boven de badkamerspiegel het licht aan- en uitknip.

En waarom? Ik doe zo mijn best om niet ziek te worden, omdat dat het risico op een nieuwe oogontsteking verhoogt. En ik ben niet ziek! Als Dee ziek is was ik mijn handen wel 30 keer per dag. En eet ik nog een pak meer groenten en fruit dan anders, en zorg ik ervoor dat ik me absoluut niet vermoei, en slaap ik nog meer uren dan anders om zeker mijn weerstand zo hoog mogelijk te houden. Als ik toch eens ziek word is mijn grootste bekommernis altijd mijn oog. Niet de ziekte zelf, dat oog. Als dat maar niet opnieuw begint. Als ik maar niet alweer meer littekens krijg, waardoor ik nog minder ga zien dan nu.

Morgen. Morgen weet ik of de wereld weer op mijne kop gevallen is. Tot dan is er enkel angst. En een klein beetje hoop dat ik me vergis.