en Anneke had haar fototoestel niet bij :-(
Ach, een gsm foto is beter dan niks:

kastanjes!

Ik kan me niet herinneren er ooit zo’n grote gezien te hebben als dit jaar! Fijn om ze te rapen, maar wat doet een mens er daarna weer mee hè :-)

+ 3,5 kg! Flink hè ;-) Nu vallen er allicht wat mensen achterover, aangezien ik eindelijk terug op gewicht geraakt was (-12 kg meneer, lang leve de ww :-), maar het was het allemaal waard! Vooral de dagen dat het me echt niet ging overdag was dat lekker eten ‘s avonds zoooo zalig. En ik heb regelmatig gedacht: ‘en wat dan nog, na de vakantie zijn er 2 opties: ofwel gaan mijn amandelen eruit en kan ik 2 weken enkel nog maar door een rietje eten, en in het beste geval moet ik terug diëten, wat ook niet erg is ten opzichte van het alternatief.’

Wat van de 2 het nu gaat worden, wel, dat weet ik nog niet, maar ik heb goede hoop dat het diëten gaat worden :-) Ben na de terugvlucht direct naar de dokter gegaan, ik verwachtte de dag nadien weer zo ziek als een hond te zijn, maar dat was niet geval! Jippie! Mijn amandelen zijn nog altijd opgezwollen en doen me bijgevolg pijn, maar ik had geen acute ontsteking meer zei de dokter, en het ziekgevoel is weggebleven tot nu toe. Sweet! Ben nog niet echt fit te noemen, maar alleszins veel beter!

Misschien was het Kretenzische middel tegen keelontsteking dan toch het enige echte werkende? Een vriend vertelde me dat hij zo aan het trekken van zijn amandelen ontsnapt was, 20 jaar geleden: nà de antibiotica kuur, iedere dag ‘s morgens (voor ge iets eet of drinkt) en ‘s avonds gorgelen met een dik half glas water, daarin een koffielepel zout en het sap van 1 citroen. 3 minuten gorgelen telkens, en dat een maand lang blijven volhouden. Ik ben daar in Kreta mee begonnen, aangezien ik toch niks anders kon doen, en die maand zal ik volmaken. Of het gaat volstaan om mijn amandelen te redden weet ik niet, heb nog altijd pijnstillers nodig, maar het gaat de goede kant uit :-)
En die kilo’s? Wel, er zijn er al 2 weer verdwenen :-))

Het was een heerlijk zonnig dagje aan zee, zo de laatste dag van Dee zijne "congé" :-)

(met dank aan Dee voor de 2de foto, even geript van zijne blog :-))

zeggen ze*. Daarom lof voor iemand anders:
al ooit van 30.000 Monkies gehoord? Neen? Tijd om het gat in uw cultuur op te vullen door op de aap hierlangs, of op deze link te klikken zodat je op Limbolink kan luisteren naar Limburgs nieuwste revelatie! Klinkt donker en stevig, just the way I like it! :-)

* maar geloof nooit wat ‘ze’ zeggen :) d’r is niks mis met trots zijn op uzelf.  Integendeel, we zouden het met z’n allen eens wat meer moeten proberen, ik denk dat het schrikbarend aantal zelfmoorden er wat door zou dalen. Tot zover de moraalles van vandaag ;-) En nu braaf klikken op de link hierboven en luisteren! :-)

En de prijs voor de langste soundcheck gaat naar … Das Munich! Al een geluk dat ze het wachten waard waren :-)(vond ze live een stuk beter / snediger dan op bovenstaande link)

(update zo 31/5)
Het was de avond van de groepen gisterenavond in Hasselt: buiten de muziekgroepen op alle hoeken van alle straten, ook uitdrukkelijk aanwezig: groepen van zogezegde vrienden die de toekomstige bruid of bruidegom in hun midden een avondje belachelijk kwamen maken in Hasselt (we zijn zo 6 verschillende groepen en 1 verloren gelopen kabouter plop madam tegengekomen), en groepen van zieltjes stemmen ronselende politiekers. En het moet gezegd: een politieker in levende lijven straal negeren als hij u aankijkt is zooooo veel bevredigender dan dat met de posters doen!

De T-shirt afdeling van mijn kleerkast puilde uit. Niet een beetje, maar zo erg dat de inhoud spontaan nieuwe afdelingen begon te bouwen en al een vakbondsafgevaardigde verkozen had. Hoog tijd om in te grijpen dus.

Lees verder »

Hèhè, eindelijk weer onder de levenden! Je zou denken dat ik stralend uitgerust zou zijn na een weekje vakantie, maar niets was minder waar. Het enige waar ik zondag nog aan kon denken als ik even mijn ogen opentrok, was ‘adem in, adem uit, adem in, adem uit’ :-)

De oorzaak van de uitputting was niet alleen de leeftijd ;-), maar 2 zware dagen / nachten. Vrijdagavond / zaterdagnacht reizen, om half 5 ‘s ochtends in bed. Zaterdag om 18u stonden we al te kijken naar 2 glunderende gezichten van een gelukkig bruidspaar. Dat was zo mooi om te zien dat we er naar zijn blijven kijken tot alweer half 5 ‘s ochtends. Heb me geweldig goed geamuseerd, en bezit nu genoeg beeldmateriaal om de bruidegom nog jaren te chanteren :-).

Aangekomen in het hotel na de bruiloft, zagen we een echt overheerlijk bed, waar ik me niet snel genoeg in kon laten wegglijden… het meest zalige bed in jaaaaren gewoon. Tot … Dee na een paar minuten tegen de hoofdsteun van het bed begon te tikken, gevolgd door het zoeken naar andere oplossingen om van het vervelende gezoem veroorzaakt door de ingebouwde wekker af te geraken, zoals daar zijn: op alle knopjes duwen (helpt niets, de houten afkasting trilde), een flessenopener in een opening van de afkasting wrikken (wat enkel de toon van het geluid verhoogde), de toegangskaart verwijderen uit zijn houder (schakelt normaal de electriciteit van de kamer uit, maar niet in dit hotel), op zoek gaan naar een schakelkastje (niet te vinden), en …. de nachtwaker uit zijn bed bellen. Die laatste kwam Faulty Towers gewijs in pyjama en badjas ter hulp, maar kon het euvel ook niet verhelpen. Gelukkig waren er bij mij toch nog 2 hersencellen actief, net genoeg om, nadat het licht éindelijk uit was, met bijna mijn laatste adem te fluisteren: “en als ge u nu eens omdraait, zodat uw hoofd ligt waar nu uw voeten liggen?”  Pfew, eindelijk rust.

Ondertussen…

heb ik al serieus wat uren slaap ingehaald, en draait het wasmachine op volle toeren. Letterlijk. Telkens het begint te zwieren, lijkt het alsof er een Boeing 737 opstijgt in de wasplaats. En er zit geen programma in om de bestemming vast te leggen :-s

Voor de vakantie had ik al heel wat onderwerpen met bijbehorende foto’s klaarliggen voor deze blog, maar geen tijd om het ook te doen. Dus misschien binnenkort eindelijk terug wat meer berichten hier. Maar eerst het vakantie verslag nog wat bij aanvullen met foto’s … en nog een paar duizend foto’s van afgelopen & dit jaar sorteren :-s

Jieha, eindelijk lente sinds vorige week! Vorige week zaterdag was het zo prachtig weer dat ik meteen heel het terras grondig geschrobt heb, resultaat: 4 blaren op mijn handen :-s. Ondertussen lijkt het wel terug herfst te zijn, ook op mijn handen: de blaren vallen er vanaf.
Maar sinds vandaag zie ik het weer helemaal zitten: eindelijk zomeruur! Eindelijk ineens een volledig uur langer licht ‘s avonds, eindelijk gedaan met het gevoel dat een dag enkel en alleen uit werken bestaat, eindelijk nog eens daglicht na de werkuren!
Ik zeg al jaren dat ze doodgewoon het winteruur moeten afschaffen, waarop ik van manlief steeds de repliek krijg dat dat wel het échte uur is. En wat dan nog? Who cares? Alsof het nog niet erg genoeg is dat de dagen zo kort zijn in de winter pitsen ze er nog eens een uur bij af. Maar wat las ik deze week tot mijn grote vreugde in de krant? Dat ze er in de Europese unie inderdaad over het praten zijn om het winteruur af te schaffen! Doen! Doen! Doen! :-)

Ik vraag me al jaren af wat er is mis met mij. Vrouwen zijn per definitie schoenen zotten. Ik niet. Al jaren loop ik rond op mijn vertrouwde stappers, maar die zijn al màànden lang lek. En al màànden loop ik alle schoenenwinkels af, om vol walging binnen de kortste keren weer naar buiten te vluchten. “Fuck Me Botjes” en laarzen, dat is het enige dat ze verkopen in België. En in Nederland, want ik heb ook alle 200 schoenenwinkels die Maastricht volgens mij rijk is afgelopen in november.
Het enige verschil in Nederland is dat er méér laarzen en minder “fuck me botjes” zijn. Maar wel allemaal met dezelfde hakken die ik zo foeilelijk vind. Dus ben ik gestopt met schoenenwinkels te bekijken, toch allemaal dezelfde miserie. Dan maar natte voeten.

Tot gisteren, toen we na het museum bezoek in Keulen naar de auto wandelden via de winkelstraten, Dee me ineens meetrok een etalage in: “An volgens mij gaat ge hier wél schoenen vinden die u aanstaan”. En of hij gelijk had! Mensenlief, de winkels van Kämpgen staan VOL met schoon schoenen! Om zot van te worden! Ik had me met gemak 6 paar kunnen meenemen, maar heb het dan toch maar bij 2 paar gehouden. Blij als een kind in een snoepwinkel! Nooooit meegemaakt, blij als ne gek met schoenen! Ik ben dan TOCH een vrouw, yes!

En omdat ik zo fier als een gieter ben, hier foto’s van mijn nieuwe, zacht lederen, handgemaakte schoenen :-)

En o ja ladies: ook in Keulen zijn het Solden :-) Het onderste paar was aan -50%, het bovenste aan –25%. En in tegenstelling tot hier, hebben ze wel ongeveer alle maten voorradig. Allen daarheen!