‘t Is maar om te zeggen dat die beloofde “meer info volgt” van een paar berichten eerder, te vinden is op www.mijnverleden.be .
En dat die info vanop verschillende toestellen te raadplegen is, geheel zoals het tegenwoordig hoort. Nu nog eens de tijd vinden om mijn eigen websites opnieuw te bouwen zodat ook die hml5, css3, responsive en weet-ik-veel-wat-nog-allemaal zijn. Ooit.
Eerst hier nog eens meer uitleg typen over dat “Jippie mijn ingediend project voor Manifesta Parallel Events is goedgekeurd!-moment” . Maar dààrvoor moet ik eerst nog het aller- aller- allerbelangrijkste doen: maken dat mijn ontwerpen klaar zijn. Er ligt hier alvast 50 kilo klei uitgerold te chambreren .

(foto: persconferentie in C-Mine, di 28/02/’12)

Mijn ‘project steenkool’ krijgt de mooist denkbare finale: als een Manifesta 9 Parallel Event! Meer info volgt!

Dit is mijn derde Sint-Barbara (met als titel: “In de naam van mijn vader, mijn grootvader en hun vrienden”), en weer anders dan de vorige 2.

Hoe anders? Wel, euh, ga kijken :

De eerste hangt in Eisden-Tuinwijk in een boom in de Kastanjelaan, nog tot Sint-Barbara (4 december). Meer info: http://www.uitinvlaanderen.be/agenda/search?k=eisden_tuinwijk_kunst_100_jaar_tentoonstelling

De tweede hangt in Heusden-Zolder, in de Voormalige Rijkswachtkazerne (tegenover de sporthal), in de Pastoor Van Mierlolaan. Nog tot en met deze week zondag (20 november), snel zijn dus! Meer info: http://www.artikel27.be

(en laat je niet om de tuin leiden door de foto op deze laatste website, want dat is een foto van de eerste Sint-Barbara toen ze nog niet gebakken was. Misschien ooit meer uitleg hierover )

PS: er is ook nog een vierde Sint-Barbara , maar die is nog niet helemaal klaar.
Ik ga ze hier wel eens op een rijtje zetten als ik tijd vind.

Klik op de afbeeldingen om de uitnodiging te vergroten.
Meer info op http://www.artikel27.be
en binnenkort ook hier

Nog tot St-Barbara (4dec.) in Eisden-Tuinwijk.
Meer info hier en op www.tuinwijk100.be

ZO een titel voor een tentoonstelling, en dat op ZO’n locatie (C-Mine Genk & het atelier van Piet Stockmans), dat werkt voor mij als honing voor een beer, of zoiets . Als degene die onder zo’n titel dan ook nog eens de Limburgse grootmeester van het zwart is, oftewel Ado Hamelryck, dan kon het niet anders of ik moest dat gaan bewonderen. Ook Mijnen bezoeken hoort tot project steenkool, moest dat nog niet duidelijk zijn ;-). Man man man, wat een locatie! Schit-te-rend gewoon. (de foto’s hieronder kan vergroten door erop te klikken)

Lees verder »

Schilderen met klei, het is zo eens iets anders. Sterker nog: het is compleet iets anders. ZO anders, dat ik het zelfs zonder nadenken ‘verven’ noemde in de titel, terwijl het wel degelijk om ’schilderen’ gaat, en ik mij al heel mijn leven vreselijk erger aan het door elkaar gebruik van die termen. (Voor de onwetenden onder jullie: ‘verven’ is een laag verf op iets zetten, zoals op een muur. Een muur, een kamer, een huis VERF je. ‘Schilderen’ is iets meer doen met die verf, een schilderij maken. Zo, blij dat deze kwestie bij deze eindelijk verduidelijkt is .)

Soit, ik ben deze week dus uuuuuuuuuuuuren bezig geweest met verven, euh, schilderen met klei, dagen aan een stuk. Op witbakkende leerharde klei met  zwartbakkende klei. En mengels van die 2, veel mengsels. Echt makkelijk gaat dat niet, met al die korrels. De manier waarop mijn penseel aanvoelde leek op de weerstand die je voelt als je met  een verfborstel over een bakstenen buitenmuur gaat. Maar het was wel plezant eigenlijk, zo nog eens iets, euh, herkenbaars schilderen, dat was echt wel lang geleden. Wat het was, dat kom je nog wel te weten, als de tijd rijp is. Wat in keramiektermen bijna zoveel betekent als: tegen dat het gebakken is ;-).

Gisterennamiddag samen met papa het Mijnmuseum in Beringen bezocht,
écht de moeite! Ik zou er uren en uren over kunnen schrijven, maar ik hou het hier bij 1 goede raad: ga er naartoe! Er zijn elke dag rondleidingen (door oud mijnwerkers), de uren vind je op hun website.

Ik had het geluk om 2 zelfs gidsen te hebben , papa heeft immers 11 jaar in de Mijn van Houthalen gewerkt, als Chef-Porion. Er kwamen heel wat verschillen in gebruiken tussen de koolmijnen van Beringen en Houthalen naar boven, maar 1 ding was helemaal hetzelfde: de Franse benamingen vliegen rond uw oren! De gebouwen zelf blijven erg indrukwekkend, net zoals de verhalen. Ik kan het eigenlijk nog altijd niet vatten.

( klik op de foto’s voor een vergroting en een regeltje uitleg )

Lees verder »

(Dit is deel 2. Klik hier om deel 1 te lezen)
Zoals ik in mijn vorig bericht al schreef zat ik dus in Antwerpen voornamelijk zwarte schilderijen te maken toen de laatste Limburgse steenkoolmijn sloot. Onder mijn motto “Zwart is niet Zwart” (meer info) zocht ik verschillende manieren om leven, om licht in mijn zwarte schilderijen te brengen. Door de olieverf op verschillende manieren te bewerken reflecteerde het licht er anders op, waardoor je verschillende ‘tinten’ zwart zag. Je vindt hier geen foto’s van dat werk terug omdat ik er moeilijk 1 beeld kan opplakken, ter illustratie deze 2 foto’s van 1 van mijn blokken steenkool:

dezelfde blok 2 x anders belicht, en het lijken 2 verschillende blokken.
Steenkool paste dus qua ‘zwartheid’ perfect in het plaatje waar ik toen mee bezig was, maar hoe verenig je steenkool en schilderkunst? Ik vond er een oplossing voor, maar maakte er slechts 1 werkje mee.
Lees verder »