ANV

Oftewel: Hier gaan we weer
Witte vlek in mijn zicht. Pijn. Misselijk doordat ik mijn zicht niet kan focussen. Moe. Barstende hoofdpijn.

Gelukkig ben ik gewoon thuis. Het viel me al een paar dagen op dat het me beter af gaat als ik een paar vingers voor mijn oog hou. Als ik 3/4de afdek maar de (onbeschadigde) buitenkant vrij hou zie ik terug ”normaal”. Dus heb ik nu het grootste deel van mijn oog afgeplakt met tape. Is echt geen zicht, maar geen kat die daar raar van opkijkt, en ik kan terug een beetje bewegen. Maar nu moet die PC weer af. Te vermoeiend . Zal me dan maar in de schaduw gaan nestelen zeker, en naar een radioboek gaan luisteren.

Woensdag nog eens op controle geweest voor mijn oog in Leuven: alles ok! Ik had niets anders verwacht, want ik voelde mijn oog al een hele tijd niet meer, zoals het hoort dus.

Gisterenavond voelde ik ineens dat het puntje van mijn neus pijn deed. En er kwam vocht uit. Raar. Toen ik vandaag bij het opstaan in de spiegel keek, prijkte er een gele korst op het puntje van mijn neus. Hoe wakkerder ik werd, hoe meer ik dacht: zou het een andere plaats gevonden hebben om uit te breken? Raar! Ik heb nog nooit een koortsblaasje op mijn gezicht gekregen, alleen nog maar in mijn oog. Maar als het er eentje is, moet ik uiteraard wel gigantisch voorzichtig zijn dat ik in geen geval in mijn ogen kom met mijn vingers. En dan begint een mens zich zorgen te maken: zou het of zou het niet? 1 oplossing: de dokter uiteraard. Belachelijk om van een wachtdienst op zondag gebruik te maken voor een koortsblaasje. Iets minder belachelijk als het het eerste uitwendige koortsblaasje van je leven is denk ik dan maar. En inderdaad: het is een koortsblaasje! Op mijn neus! Het ziet er belachelijk uit, maar neem het van mij aan: 1000 keer liever op het puntje van mijn neus, dan in mijn oog! Laten we hopen dat het nu de juiste weg gevonden heeft, en in het vervolg altijd langs daar naar buiten komt!

‘k ben weer even stil geweest, tijd om wat schade in te halen dus.
Het heeft nog een paar weken geduurd na vorig bericht, het vervelende gevoel in mijn oog. Dus ben ik nog een paar weken doorgegaan met de medicatie. Uiteindelijk was mijn flesje BVDU leeg op de dag dat ik niets abnormaals meer voelde, dat is ondertussen anderhalve week geleden, en alles gaat prima nu. Hèhè, daar ben ik aan ontsnapt!

Pfew! Ik had de Professor rond zijne nek kunnen vliegen van blijdschap, toen hij zei dat er niets actiefs te zien was in mijn oog! En de Dokter! En de Assistente! Alle 3 dus Ik vreesde nochthans het ergste tijdens het onderzoek, die lamp in mijn oog deed verdorie pijn. Maar niets nieuws te zien dus, oef! Nog een week doordoen met de BVDU en dan mag ik er weer mee stoppen. Jiehaaaaaaa!!! Da’s een zware baksteen die er van mijn hart gevallen is, voel me een paar kilo lichter nu

Ik moest hier al lang eens iets nieuws schrijven (iedereen blijft maar naar mijn schoenen staren maar dit is niet bepaald wat ik in gedachten had.

Ik denk dat het woensdag was toen ik ineens opmerkte dat mijn oog wat rood zag. Donderdagavond begon mijn oog een beetje pijn te doen. Niet de zware steken achteraan in mijn oog waarvan ik ondertussen weet dat het ‘niks’ is, het andere gevoel. Vrijdag dacht ik ‘ik neem geen risico’s’ en ben ik begonnen met 6x per dag het flesje BVDU voor noodgevallen uit mijn koelkast te halen.  Zaterdagavond was ik er zo zeker van dat het weer prijs is dat ik al de nodige liters zoutwater verspild heb.

De symptomen zijn moeilijk te omschrijven, maar ik doe een poging: een lichte constante pijn aan de voorkant van mijn oog, een licht schurend gevoel en tegelijk het gevoel dat dat oog verdoofd is. Dat gevoel gaat niet weg, maar wordt ook niet erger: ofwel omdat het enkel een gevoel is, ofwel omdat ik onmiddellijk de behandeling gestart ben. Wie zal het zeggen? Professor Maudgal uiteraard, morgenvroeg. Want morgenvroeg zit ik weer in Leuven in het ziekenhuis, en zal ik het weten.

Ondertussen bekijk ik mijn oog nu 10 keer per dag aandachtig in de spiegel: die ongelijkheid daar van mijn hoornvlies, rechts van mijn litteken, was dat er al?? Ik kom er niet uit. Ik denk wel 10 kleine blaasjes te zien, maar misschien is die ongelijkheid er nog van vorige keren. En die tranen in mijn ogen maken het zicht ook niet echt beter. En doet het licht nu écht pijn in mijn linkeroog, of beeld ik mij dat maar in? Het is zeker niet zo erg dat ik mijn donkere zonnebril moet opzetten, maar normaal lijkt het mij niet. Langs de andere kant lijkt de reactiesnelheid van mijn pupil nog normaal, als ik zo boven de badkamerspiegel het licht aan- en uitknip.

En waarom? Ik doe zo mijn best om niet ziek te worden, omdat dat het risico op een nieuwe oogontsteking verhoogt. En ik ben niet ziek! Als Dee ziek is was ik mijn handen wel 30 keer per dag. En eet ik nog een pak meer groenten en fruit dan anders, en zorg ik ervoor dat ik me absoluut niet vermoei, en slaap ik nog meer uren dan anders om zeker mijn weerstand zo hoog mogelijk te houden. Als ik toch eens ziek word is mijn grootste bekommernis altijd mijn oog. Niet de ziekte zelf, dat oog. Als dat maar niet opnieuw begint. Als ik maar niet alweer meer littekens krijg, waardoor ik nog minder ga zien dan nu.

Morgen. Morgen weet ik of de wereld weer op mijne kop gevallen is. Tot dan is er enkel angst. En een klein beetje hoop dat ik me vergis.

Enfin, halve boehoe. Vanmorgen terug op controle gegaan in Leuven, alles zag er goed uit. Zelf ben ik het eigenlijk al gewoon dat mijn oog regelmatig een tijd pijn doet, dat gaat ook weer over. Zolang de andere symptomen niet opduiken maak ik me er niet echt veel zorgen over. De laatste weken voel ik mijn oog weer konstant. Vorige week dacht ik nog ‘goed dat ik volgende week zowiezo moet gaan’. Maar het werd niet erger, en de rest bleef weg.
Vandaag zat ik daar dus met pijn in mijn oog. De professor zei dat dat niet mocht. Helemaal mee eens uiteraard. Kan zijn dat er dieper in mijn oog een ontsteking zit. Kan ook zijn dat het een zenuw is. Normaal zou hij zovirax tabletten geven voor de zekerheid, die werken dieper in. Maar ik ben niet normaal: heb jaren geleden 1 zovirax tablet ingenomen, ’s avonds. ’s nachts stond ik letterlijk met mijn hoofd tegen de muur te bonken om eens een àndere pijn te voelen dan die ondraaglijke pijn in mijn oog. En jeuk, jeuk, jeuk, mensenlief, alles jeukte lijk zot. ’s morgens om 7u naar de huisdokter. paar uren later ziekenhuis in.
Kortom: ik ben allergisch voor Zovirax. Geen tabletten voor mij. Dan maar 1 flesje BVDU. Met de hoop dat het weer overwaait zonder verdere last dan dat beetje pijn…
Soit, ik moet dringend mijn schilderijen gaan inpakken!

Gisteren op controle geweest in Leuven voor mijn oog, en alles is nog steeds rustig. Slaap zacht en vooral heel heel heeeeeeeeeel lang virusje!

Wel nog even fingers crossed dat het virus dat mij NU onder de knoet heeft, het ander virus niet terug wakker maakt …

Jippie Ja Jee! Hoera! Holé! Net op controle geweest in Leuven, en ik mag stoppen met mijn BVDU druppels, sweeeeet
Bye Bye gesleep met thermos als ik een halve dag van huis ben, bye bye tijdsverlies aan de controle in de luchthaven, bye bye ijsblokjes en ijszak om de bewuste thermos koud te houden in Griekenland, bye bye noodgedwongen tas meeslepen om de thermos in te doen, bye bye! Bye bye notablokje met de 6 streepjes per dag! Bye bye ijsblok aan mijn been, bye bye! Welkom, vrijheid!

Gisteren weer op controle geweest in Leuven, en alles gaat goed, hiep hoi!
De ontsteking is helemaal rustig, maar de medicatie moet hetzelfde blijven tot de ‘witte lijn’ helemaal weg is. Die is aan het afbrokkelen, en dat vind ik ongelofelijk goed nieuws, ik dacht dat die ook voor de rest van mijn leven ging blijven staan. Denk dat mijn zicht toch minder gestoord gaat zijn zonder die witte rand rond mijn litteken. En omdat ik weet dat ik voor de rest van de wereld chinees aan het praten ben een paar foto’s ter illustratie, want je hebt echt geen speciale toestellen nodig om het litteken en de witte rand errond te zien.

view this picture on my Proximus Moblog

Yup, het was weer tijd voor controle vandaag, en alles is nog steeds rustig, dus mag ik, jippiejajee, verder afbouwen met de medicatie. Van alternerend 1 x fml – 2 x fml naar gewoon elke dag 1 x fml voor een maand, dan 2 weken 1 x fml – gene fml om de andere dag. OOIT geraak ik er nog eens van de oogdruppels af. Die ene stoort me niet hoor het zijn die 6 x bvdu per dag die nog steeds blijven en onhandig om mee te nemen zijn.