Het voorbije weekend zijn we eindelijk naar het nieuwe Centre Pompidou in Metz geweest, iets wat al lang op mijn verlanglijstje stond. En ik ben ZO zwaar onder de indruk, dat ik er nog niet in slaag om uit te leggen wat en waarom het zo ongelofelijk indrukwekkend was. Zelfs foto’s sorteren en kiezen welke foto’s ik hier ga plaatsen, lukt nog van geen kanten. Dus hier is er eentje van de buitenkant, als start. Over een paar dagen de rest en een woordje uitleg, als ik wat bekomen ben :-)

Trein ticket retour Hasselt – Brussel =  € 23,40
Inkom tentoonstelling El Greco in de Bozar = € 10
Totaal: € 33,40
B-dagtrip Tentoonstelling El Greco  (dus treinticket + inkom) = € 22
Dus als ge met de trein naar de schilderijen van Domenikos Theotokopoulos gaat kijken wordt ge daar € 1,40 voor betaald. Sterk!

De Standaard – Belgische wereldprimeur met 'zwarter dan zwart' schilderij
*toch wel lichtjes jaloers nu*

Voor de derde keer naar Keulen gereden, maar voor het eerst de Dom van kortbij gaan bekijken… ofwel: voor de eerste keer niét naar Keulen gereden voor een concert van The Cure.

De Dom is groot. Héél groot. En vuil. Héél vuil. Indrukwekkend groot en vuil. Tot zover de Dom :-)

Er was natuurlijk ook nu weer een reden om naar Keulen te rijden: de tentoonstelling van Gerhard Richter. Abstrakte Bilder in het Museum Ludwig. En laat dat nu net tegenover de Dom liggen :)

En ik kan maar 1 goede raad geven: maak dat ge er als de bliksem naar toe gaat! De tentoonstelling loopt nog maar tot 1 februari, vandaar de haast :-)

Het gebeurt niet dikwijls dat ik vrolijk word van naar schilderijen te kijken, maar van Gerhard Richter zijn werk word ik het. Zoveel kleur, zoveel te zien in een werk. En een collectie om U tegen te zeggen. Een hoop schilderijen van 3m x 3m, vanuit alle uithoeken van de wereld bijeengebracht, baden in het licht in heel grote zalen. Ik word er zowaar lyrisch van.

In een kleiner zaaltje zijn werk van vorig jaar: 100 schilderijtjes op glasplaten. De eerste indruk is erover, teveel, een chaos aan kleuren. Maar dan gaat een mens ze 1 voor 1 bekijken, en hoe langer je er naar kijkt, hoe beter ze worden (dat geld trouwens ook voor zijn grote werken). En dan begin je afstand te nemen en de paren te bestuderen (ze bestaan allemaal uit paren), de wisselwerking tussen de 2. En dan neem je nog meer afstand en bekijk je opnieuw een hele muur. En dan zie je een geheel in plaats van chaos. straf. heel straf.

Ik twijfelde een beetje of ik zou gaan nadat ik wat werken online had bekeken. Sommige vond ik goed, andere niet. Maar ik weet maar al te goed dat een schilderij zich niet laat vangen op een foto, en dat is ook nu weer gebleken. Ze zijn véél beter in het echt.

Wat de doorslag gaf om te gaan, was een kleine blik op de vaste collectie van het museum: Picasso’s! Jieha! Maar ik had géén idee dat het museum zo groot is. En dat er zoveel goede werken hangen. Niet te doen, zo achtereenvolgens een tentoonstelling en de vaste collectie bekijken. Na 3 à 4u intensief kijken waren we zo murw dat we van miserie in de lach begonnen te schieten als we nog maar eens een hoop zalen bij ontdekten. Die we dan in een rotvaart zijn beginnen te doorlopen. Echt heel groot en heel goed die vaste collectie.

De eerstvolgende tentoonstelling die me iets of wat aanstaat in Museum Ludwig, ga ik terug. Beter gepland deze keer: voormiddag tentoonstelling, dan op het gemak wat gaan eten in een andere omgeving, en dan uitgerust terug naar het museum om de vaste collectie te bekijken. Zwaar de moeite!

Een héél pak makkelijker dan het gesleur van gisteren met mijn grote schilderijen :-) Die zijn net weer thuis, en vandaag is de volgende reeks schilderijen de deur uit voor, jawel, de volgende tentoonstelling.
Een groepstentoonstelling deze keer, en al is er opbouwgewijs nog veel werk aan de winkel, ik weet nu al met zekerheid te vertellen dat hij een bezoek waard gaat zijn. Een tentoonstelling van Artikel 27 is namelijk àltijd een bezoek waard. En de leegstaande school “De Luchtballon” in Heusden is, zacht uitgedrukt, groot.

Van mij komen er 8 kleine werken (30×40 cm) te hangen die voor het eerst de muren van mijn atelier verlaten hebben, maar er gaat nog véél véél meer te zien zijn! Ik kijk vooral nieuwsgierig uit naar wat 30 kunstenaars met evenveel mensenrechten gedaan hebben.
Alle info vind je op de website van Artikel 27, hieronder een heel korte samenvatting:
Opening: 1 november – 14u30
Open: Alle dagen – behalve maandag – van 13u tot 18u t/m 16 november
Plaats: in de lokalen van De Luchtballon, Kortstraat 19 in Heusden-Zolder

Ik geef het grif toe: ik ben een watje. Ik kan niet tegen bloed. Daarbij heb ik het niet zo zeer (woordspeling! ;-) over een sneetje in een vinger waar een druppel uitkomt, maar vooral over TV beelden tijdens het journaal. Telkens weer draait mijn maag zich om als ze ineens aan het buitenlands nieuws beginnen, en mij zonder waarschuwing beelden van de zoveelste bomaanslag of onlusten tonen, en ongegeneerd inzoomen op het bloed dat op de straat ligt. Waar is de tijd dat de zoetgevooisde stem van Bavo Claes de gevoelige kijkers waarschuwde voor de schokkende beelden die volgden? Ben ik dan de enige gevoelige kijker die overgebleven is? Ben ik dan de enige die onmiddellijk denkt ‘hallo!? het gaat hier wel om échte mensen hee, mensen zoals u en ik die op straat rondliepen en hier het leven gelaten hebben. Mensen met dromen, mensen met familie en vrienden. Zoiets doe je toch niet, ons zomaar die beelden in de maag splitsen.

Dit gezegd zijnde (al kan ik er makkelijk nog een uur over doorbomen), enige tijd geleden kreeg ik van iemand commentaar op dit schilderij, P3. Die rode vlek stoorde hem echt enorm. Het enig wat ik als commentaar gaf, was dat het de eerste keer is dat ik rood echt doelbewust als bloed gebruikt heb. En dat het mischien erover is, dat ik het mischien niet had moeten doen. (mischien ook wel natuurlijk) Het stoorde hem echt enorm, die rode bloedvlek.
Ik hoop ergens dat die persoon dit bericht leest. Wellicht ben ik niét de enige gevoelige kijker die er overgebleven is in dit land.

Het heeft me veel moeite gekost om een paar foto’s te trekken zonder dat er mensen voor stonden :-) Veeeeeel volk namelijk op de opening van deze tentoonstelling.

Wat ik er van vind? Ik ben er nog niet uit… ik ga nog eens terug, op klaarlichte dag zonder al dat volk. Zijn ouder werk vind ik nog steeds even fantastisch, hieronder een foto van 1 muur. De 2 grote werken op de bovenste foto vind ik ook heel goed. Op zich is dat al meer dan de moeite waard om zelf deze tentoonstelling te gaan bezoeken. (nog tot 30 maart)

Zijn nieuw werk, dat ruim aanwezig is maar waar ik geen foto van getrokken heb, is, … tja, euh, … anders. Ander materiaal, andere kleuren, herkenbaardere vormen dus figuratiever, en prominent aanwezig in elk schilderij: de tet.

Yup, vandaag is het gedichtendag! Eén van de mooie initiatieven binnen dit op zich al heel mooie initiatief, is Poetry Hacking van NOK vzw.

Een hele hoop jongeren hebben zich geamuseerd door een aantal gedichten (van oa Bart Moeyaert) om te vormen tot een multimediaal pareltje. Toegegeven, er zat een hoop rommel tussen de inzendingen. En ik kan het weten, want als plichtsbewust jurylid heb ik ze àllemaal bekeken. Dat moeten jullie gelukkig niet, want met alle juryleden samen zijn we tot een top 10 gekomen. Als je wat rondsurft vandaag kom je ongetwijfeld finalisten tegen op de homepages van een heel deel belgische websites, maar om het je makkelijk vind je ze hier allemaal op een rijtje.
Kijk, lees, luister en geniet!

-vero (witte fuckende konijnen – els moors)
-lili (ja rozen – remco campert)
-Awkward (Wees Gerust – stijn vranken)
-ResVoCoder (een – bart moeyaert)
-Karlo ((D) – peter
-Tuur Stuyck (kralen – ruth lasters)
-Roeni (als ik lach – tuur belent)
-C-brothers (perron – pat donnez)
-Nathe (siberië – bart moeyaert)
-bot1 (kosmologie – tuur belent)

De Saatchi Showdown ronde 6 is gedaan nu, en neen, mijn schilderij heeft de finale niet gehaald, maar toch ben ik een zéér tevreden madam :) en daar zijn veel redenen voor:
- zoals me gisterenavond nog iemand mailde die ook wat andere werken had beoordeeld “Ik zag jouw rating, deze staat nu op 7.06; volgens mij sta je er goed voor !!!” Wel, dat had ik ook gezien :) Het was onmogelijk om alle deelnemende werken (3668 als ik me niet vergis) te gaan bekijken om hun score te weten te komen, maar telkens ik een steekproef nam, zag ik scores die begonnen met 6, en die van mij begon dus met een 7 … spannend!
- De 50 werken die het meest toegevoegd zijn aan de favorieten tijdens deze ronde, staan samen op deze pagina, en daartussen staat, jawel, mijn schilderij! :-)
- en last but not least: ik heb damn goede vrienden en een geweldige familie!! Dat wist ik natuurlijk al wel :) maar ik moet zeggen dat ik veel meer gekregen heb dan ik verwachtte! Nog eens een hele grote dankjewel aan al degenen die spontaan andere mensen bij opgeroepen hebben om ook te gaan stemmen!
En heel erg bedankt voor alle goede reacties: nu weet ik wat ik moet doen als ik nog eens in een dipje zit en denk dat ik er beter mee stop omdat ik toch nooit een reactie krijg van iemand: meedoen aan een wedstrijd! Het was een geweldige opsteker, dankjewel!