Rare dingen

Woensdag nog eens op controle geweest voor mijn oog in Leuven: alles ok! Ik had niets anders verwacht, want ik voelde mijn oog al een hele tijd niet meer, zoals het hoort dus.

Gisterenavond voelde ik ineens dat het puntje van mijn neus pijn deed. En er kwam vocht uit. Raar. Toen ik vandaag bij het opstaan in de spiegel keek, prijkte er een gele korst op het puntje van mijn neus. Hoe wakkerder ik werd, hoe meer ik dacht: zou het een andere plaats gevonden hebben om uit te breken? Raar! Ik heb nog nooit een koortsblaasje op mijn gezicht gekregen, alleen nog maar in mijn oog. Maar als het er eentje is, moet ik uiteraard wel gigantisch voorzichtig zijn dat ik in geen geval in mijn ogen kom met mijn vingers. En dan begint een mens zich zorgen te maken: zou het of zou het niet? 1 oplossing: de dokter uiteraard. Belachelijk om van een wachtdienst op zondag gebruik te maken voor een koortsblaasje. Iets minder belachelijk als het het eerste uitwendige koortsblaasje van je leven is denk ik dan maar. En inderdaad: het is een koortsblaasje! Op mijn neus! Het ziet er belachelijk uit, maar neem het van mij aan: 1000 keer liever op het puntje van mijn neus, dan in mijn oog! Laten we hopen dat het nu de juiste weg gevonden heeft, en in het vervolg altijd langs daar naar buiten komt!

Updateje

‘k ben weer even stil geweest, tijd om wat schade in te halen dus.
Het heeft nog een paar weken geduurd na vorig bericht, het vervelende gevoel in mijn oog. Dus ben ik nog een paar weken doorgegaan met de medicatie. Uiteindelijk was mijn flesje BVDU leeg op de dag dat ik niets abnormaals meer voelde, dat is ondertussen anderhalve week geleden, en alles gaat prima nu. Hèhè, daar ben ik aan ontsnapt!

Oef!

Pfew! Ik had de Professor rond zijne nek kunnen vliegen van blijdschap, toen hij zei dat er niets actiefs te zien was in mijn oog! En de Dokter! En de Assistente! Alle 3 dus :-) Ik vreesde nochthans het ergste tijdens het onderzoek, die lamp in mijn oog deed verdorie pijn. Maar niets nieuws te zien dus, oef! :-) Nog een week doordoen met de BVDU en dan mag ik er weer mee stoppen. Jiehaaaaaaa!!! Da’s een zware baksteen die er van mijn hart gevallen is, voel me een paar kilo lichter nu :)

Angst

Ik moest hier al lang eens iets nieuws schrijven (iedereen blijft maar naar mijn schoenen staren ;-) maar dit is niet bepaald wat ik in gedachten had.

Ik denk dat het woensdag was toen ik ineens opmerkte dat mijn oog wat rood zag. Donderdagavond begon mijn oog een beetje pijn te doen. Niet de zware steken achteraan in mijn oog waarvan ik ondertussen weet dat het ‘niks’ is, het andere gevoel. Vrijdag dacht ik ‘ik neem geen risico’s’ en ben ik begonnen met 6x per dag het flesje BVDU voor noodgevallen uit mijn koelkast te halen.  Zaterdagavond was ik er zo zeker van dat het weer prijs is dat ik al de nodige liters zoutwater verspild heb.

De symptomen zijn moeilijk te omschrijven, maar ik doe een poging: een lichte constante pijn aan de voorkant van mijn oog, een licht schurend gevoel en tegelijk het gevoel dat dat oog verdoofd is. Dat gevoel gaat niet weg, maar wordt ook niet erger: ofwel omdat het enkel een gevoel is, ofwel omdat ik onmiddellijk de behandeling gestart ben. Wie zal het zeggen? Professor Maudgal uiteraard, morgenvroeg. Want morgenvroeg zit ik weer in Leuven in het ziekenhuis, en zal ik het weten.

Ondertussen bekijk ik mijn oog nu 10 keer per dag aandachtig in de spiegel: die ongelijkheid daar van mijn hoornvlies, rechts van mijn litteken, was dat er al?? Ik kom er niet uit. Ik denk wel 10 kleine blaasjes te zien, maar misschien is die ongelijkheid er nog van vorige keren. En die tranen in mijn ogen maken het zicht ook niet echt beter. En doet het licht nu écht pijn in mijn linkeroog, of beeld ik mij dat maar in? Het is zeker niet zo erg dat ik mijn donkere zonnebril moet opzetten, maar normaal lijkt het mij niet. Langs de andere kant lijkt de reactiesnelheid van mijn pupil nog normaal, als ik zo boven de badkamerspiegel het licht aan- en uitknip.

En waarom? Ik doe zo mijn best om niet ziek te worden, omdat dat het risico op een nieuwe oogontsteking verhoogt. En ik ben niet ziek! Als Dee ziek is was ik mijn handen wel 30 keer per dag. En eet ik nog een pak meer groenten en fruit dan anders, en zorg ik ervoor dat ik me absoluut niet vermoei, en slaap ik nog meer uren dan anders om zeker mijn weerstand zo hoog mogelijk te houden. Als ik toch eens ziek word is mijn grootste bekommernis altijd mijn oog. Niet de ziekte zelf, dat oog. Als dat maar niet opnieuw begint. Als ik maar niet alweer meer littekens krijg, waardoor ik nog minder ga zien dan nu.

Morgen. Morgen weet ik of de wereld weer op mijne kop gevallen is. Tot dan is er enkel angst. En een klein beetje hoop dat ik me vergis.

boehoe

Enfin, halve boehoe. Vanmorgen terug op controle gegaan in Leuven, alles zag er goed uit. Zelf ben ik het eigenlijk al gewoon dat mijn oog regelmatig een tijd pijn doet, dat gaat ook weer over. Zolang de andere symptomen niet opduiken maak ik me er niet echt veel zorgen over. De laatste weken voel ik mijn oog weer konstant. Vorige week dacht ik nog 'goed dat ik volgende week zowiezo moet gaan'. Maar het werd niet erger, en de rest bleef weg.
Vandaag zat ik daar dus met pijn in mijn oog. De professor zei dat dat niet mocht. Helemaal mee eens uiteraard. Kan zijn dat er dieper in mijn oog een ontsteking zit. Kan ook zijn dat het een zenuw is. Normaal zou hij zovirax tabletten geven voor de zekerheid, die werken dieper in. Maar ik ben niet normaal: heb jaren geleden 1 zovirax tablet ingenomen, 's avonds. 's nachts stond ik letterlijk met mijn hoofd tegen de muur te bonken om eens een àndere pijn te voelen dan die ondraaglijke pijn in mijn oog. En jeuk, jeuk, jeuk, mensenlief, alles jeukte lijk zot. 's morgens om 7u naar de huisdokter. paar uren later ziekenhuis in.
Kortom: ik ben allergisch voor Zovirax. Geen tabletten voor mij. Dan maar 1 flesje BVDU. Met de hoop dat het weer overwaait zonder verdere last dan dat beetje pijn...
Soit, ik moet dringend mijn schilderijen gaan inpakken!

Medische update ;-)

Gisteren op controle geweest in Leuven voor mijn oog, en alles is nog steeds rustig. Slaap zacht en vooral heel heel heeeeeeeeeel lang virusje!

Wel nog even fingers crossed dat het virus dat mij NU onder de knoet heeft, het ander virus niet terug wakker maakt ...

Freedom!

Jippie Ja Jee! Hoera! Holé! Net op controle geweest in Leuven, en ik mag stoppen met mijn BVDU druppels, sweeeeet :-)
Bye Bye gesleep met thermos als ik een halve dag van huis ben, bye bye tijdsverlies aan de controle in de luchthaven, bye bye ijsblokjes en ijszak om de bewuste thermos koud te houden in Griekenland, bye bye noodgedwongen tas meeslepen om de thermos in te doen, bye bye! Bye bye notablokje met de 6 streepjes per dag! Bye bye ijsblok aan mijn been, bye bye! Welkom, vrijheid! :-)

oog

Gisteren weer op controle geweest in Leuven, en alles gaat goed, hiep hoi!
De ontsteking is helemaal rustig, maar de medicatie moet hetzelfde blijven tot de 'witte lijn' helemaal weg is. Die is aan het afbrokkelen, en dat vind ik ongelofelijk goed nieuws, ik dacht dat die ook voor de rest van mijn leven ging blijven staan. Denk dat mijn zicht toch minder gestoord gaat zijn zonder die witte rand rond mijn litteken. En omdat ik weet dat ik voor de rest van de wereld chinees aan het praten ben ;-) een paar foto's ter illustratie, want je hebt echt geen speciale toestellen nodig om het litteken en de witte rand errond te zien.

UZL oogziekten

view this picture on my Proximus Moblog

Yup, het was weer tijd voor controle vandaag, en alles is nog steeds rustig, dus mag ik, jippiejajee, verder afbouwen met de medicatie. Van alternerend 1 x fml - 2 x fml naar gewoon elke dag 1 x fml voor een maand, dan 2 weken 1 x fml - gene fml om de andere dag. OOIT geraak ik er nog eens van de oogdruppels af. Die ene stoort me niet hoor :) het zijn die 6 x bvdu per dag die nog steeds blijven en onhandig om mee te nemen zijn.

Hale

Al een halve Haleluja! De professor zegt dat ik enkel pijn heb, er valt niets nieuws te bespeuren in mijn oog! Ben nog een beetje voorzichtig in mijn vreugde omdat het wel meer gebeurt dat als je heel snel op onderzoek gaat er nog niets te zien is, en het is nog maar dag 2 vandaag.. Maar ik heb vandaag wel minder pijn dan gisteren, dus het is mogelijk dat het vals alarm was: dat ik dàt nog mag meemaken :-)

oog aflevering 748

Ik geef het toe: ik word op geen enkele manier graag wakker, maar hoe ik vannochtend rond half 5 wakker werd is wel 1 van mijn minst favoriete manieren: stekende pijn in mijn oog. Ben een dikke 3 weken geleden eindelijk eens een klein beetje mogen minderen met de medicatie (van 3x per dag FML naar 2x, BVDU nog steeds 6x per dag)omdat alles stabiel was, en hier gaan we weer. Heb de afgelopen dagen platgelegen met buikgriep, en ik heb weer prijs. Fijn dat ze in het ziekenhuis van Leuven altijd klaar staan voor mij: net gebeld en morgenvroeg word ik er alweer verwacht.

Kan ik me weer gaan ergeren aan de mensen rond mij die hun opjagen dat het 'zo lang' duurt: die weten écht wel niet waar ze het over hebben. De wachttijden voor de consultaties zijn de laatste jaren enorm verbeterd ten opzichte van vroeger, vooral als je een 'spoedgeval' bent zoals ik meestal. De allereerste keer, in augustus '96, hebben we daar van 9u 's morgens tot 14u in de namiddag zitten te wachten tot we eindelijk bij een assistent terecht konden. Dan werd het weer wachten op de professor, moesten er foto's genomen worden, weer wachten op de professor omdat die een spuit in mijn oog moest zetten, ... Kijk, dàt was lang wachten. En weet je wat? Het was het meer dan waard! Voor dat ik bij professor Maudgal terechtkwam, zag ik helemaal niets meer uit mijn linkeroog. 2 weken nadien kon ik terug de krantenkoppen lezen. Voor professor Maudgal mij hielp, zat ik bij een andere oogarts, die me 2 weken opsloot in een ziekenhuis, mij mijn geplande huwelijksreis verbood en er sterk over nadacht om ook mijn gepland huwelijk te laten uitstellen. Dankzij de professor ben ik wel op de geplande datum getrouwd, zijn we wel op huwelijksreis mogen gaan, en zie ik nog iéts uit mijn linkeroog. Die man verdient wat mij betreft een standbeeld! Mensen toch, wees blij dat hij naar je ogen wil kijken in plaats van te zuchten dat je op hem moet wachten!
Schitterend was wel het koppel zestigers dat de vorige keer bij ons zat: 'ja maar, wij komen hier al 2 jaar hoor!'. 'Oh, ik al 11 jaar'. Goed dat ze de professor nog moesten zien zodat die hun oogbollen terug kon plaatsen ;-)

En hier zijn we weer ...

view this picture on my Proximus Moblog

Het zijn dé momenten dat ik graag ongelijk zou krijgen: elke keer weer als ik op de urgentielijst van oogziekten in Leuven beland. Helaas moeten ze me telkens weer gelijk geven : inderdaad, u hebt weer prijs. De vlek is groter dan de vorige keer.
De medicatie had ik na mijn 'Aaaah' boodschap van vorige post al verhoogd, na naar het ziekenhuis gebeld te hebben voor advies, uiteraard.

Ik wacht op de dag dat een paar briljante reseachers een middel vinden om het herpes simplex virus uit een mens zijn lichaam te krijgen. Juist ja, het is dat ding waar een normale mens koortsblaasjes van krijgt, dat bij mij telkens weer in mijn oog opduikt. Met helaas grotere gevolgen dan een koorstblaasje op je lip... de littekens die de ontstekingen nalaten vertroebelen mijn zicht heel erg.

Als ik ooit eens tijd heb maak ik wat voorbeelden in photoshop: hoe ik iets zie uit mijn 2 ogen, en hoe datzelfde eruit ziet met enkel mijn slecht oog. Sinds ik een coole 'bliksem' filter heb in photoshop, gaat dat lukken.

Aaaah!

Niet als in "aaaah, zo zit dat", maar zoals in "aaaaah, pijn!"
damned!
Het was al een paar dagen aan het opkomen, maar nu is het hek van de dam blijkbaar. zucht. Maar weer terug van 1x FML naar 3x FML per dag, dat maakt dan samen met de 6x BVDU weer 9x per dag druppelen. En als het maandag niet beter is weer terug naar het ziekenhuis krossen, en mijn geliefde professor is voor een maand op vakantie :(
snif. zucht.

Nog altijd :-(

view this picture on my Proximus Moblog

Vandaag weer op controle gegaan in St-Rafaël (UZL) en weer de niet zo trotse bezitter van een voorraad BVDU oogdruppels. Mijn oog is eindelijk beter, hèhè, maar ik gehoopt met de BVDU te mogen stoppen, omdat die dingen koud moeten blijven en het bijgevolg altijd een heel gedoe is om ze mee op vakantie te nemen. De laatste keer is mijn thermosbus met flesjes oogdruppels in, door zowat alle veiligheidsmensen op de luchthaven bekeken. In elk hotel moet ik om de frigo vragen en heel de uitleg doen, om nadien vies bekeken te worden door hotelpersoneel dat van niets weet, als ik zo maar hun frigo induik. Die in Hamburg verschrok nogal moet ik zeggen :-)

Soit, zonder die druppels had ik al lang niets meer gezien uit mijn linkeroog, dus ik zal maar stoppen met klagen over het ongemak op vakantie. Gelukkig werk ik thuis, met de bureau vlakbij de keuken, nu moet ik ze tenminste niet meer elke dag meeslepen naar het werk en daar constant naar de frigo lopen.