Belgische wereldprimeur met 'zwarter dan zwart' schilderij

De Standaard - Belgische wereldprimeur met 'zwarter dan zwart' schilderij
*toch wel lichtjes jaloers nu*

Keulen

Voor de derde keer naar Keulen gereden, maar voor het eerst de Dom van kortbij gaan bekijken… oftwel: voor de eerste keer niét naar Keulen gereden voor een concert van The Cure.

De Dom is groot. Héél groot. En vuil. Héél vuil. Indrukwekkend groot en vuil. Tot zover de Dom :-)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Er was natuurlijk ook nu weer een reden om naar Keulen te rijden: de tentoonstelling van Gerhard Richter. Abstrakte Bilder in het Museum Ludwig. En laat dat nu net tegenover de Dom liggen :)

En ik kan maar 1 goede raad geven: maak dat ge er als de bliksem naar toe gaat! De tentoonstelling loopt nog maar tot 1 februari, vandaar de haast :-)

Het gebeurt niet dikwijls dat ik vrolijk word van naar schilderijen te kijken, maar van Gerhard Richter zijn werk word ik het. Zoveel kleur, zoveel te zien in een werk. En een collectie om U tegen te zeggen. Een hoop schilderijen van 3m x 3m, vanuit alle uithoeken van de wereld bijeengebracht, baden in het licht in heel grote zalen. Ik word er zowaar lyrisch van.

In een kleiner zaaltje zijn werk van vorig jaar: 100 schilderijtjes op glasplaten. De eerste indruk is erover, teveel, een chaos aan kleuren. Maar dan gaat een mens ze 1 voor 1 bekijken, en hoe langer je er naar kijkt, hoe beter ze worden (dat geld trouwens ook voor zijn grote werken). En dan begin je afstand te nemen en de paren te bestuderen (ze bestaan allemaal uit paren), de wisselwerking tussen de 2. En dan neem je nog meer afstand en bekijk je opnieuw een hele muur. En dan zie je een geheel in plaats van chaos. straf. heel straf.

Ik twijfelde een beetje of ik zou gaan nadat ik wat werken online had bekeken. Sommige vond ik goed, andere niet. Maar ik weet maar al te goed dat een schilderij zich niet laat vangen op een foto, en dat is ook nu weer gebleken. Ze zijn véél beter in het echt.

 

 

 

 

 

 

 

Wat de doorslag gaf om te gaan, was een kleine blik op de vaste collectie van het museum: Picasso’s! Jieha! Maar ik had géén idee dat het museum zo groot is. En dat er zoveel goede werken hangen. Niet te doen, zo achtereenvolgens een tentoonstelling en de vaste collectie bekijken. Na 3 à 4u intensief kijken waren we zo murw dat we van miserie in de lach begonnen te schieten als we nog maar eens een hoop zalen bij ontdekten. Die we dan in een rotvaart zijn beginnen te doorlopen. Echt heel groot en heel goed die vaste collectie.

De eerstvolgende tentoonstelling die me iets of wat aanstaat in Museum Ludwig, ga ik terug. Beter gepland deze keer: voormiddag tentoonstelling, dan op het gemak wat gaan eten in een andere omgeving, en dan uitgerust terug naar het museum om de vaste collectie te bekijken. Zwaar de moeite!

Tentoonstelling Artikel 27 / 2008

Een héél pak makkelijker dan het gesleur van gisteren met mijn grote schilderijen :-) Die zijn net weer thuis, en vandaag is de volgende reeks schilderijen de deur uit voor, jawel, de volgende tentoonstelling.
Een groepstentoonstelling deze keer, en al is er opbouwgewijs nog veel werk aan de winkel, ik weet nu al met zekerheid te vertellen dat hij een bezoek waard gaat zijn. Een tentoonstelling van Artikel 27 is namelijk àltijd een bezoek waard. En de leegstaande school "De Luchtballon" in Heusden is, zacht uitgedrukt, groot.

Van mij komen er 8 kleine werken (30x40 cm) te hangen die voor het eerst de muren van mijn atelier verlaten hebben, maar er gaat nog véél véél meer te zien zijn! Ik kijk vooral nieuwsgierig uit naar wat 30 kunstenaars met evenveel mensenrechten gedaan hebben.
Alle info vind je op de website van Artikel 27, hieronder een heel korte samenvatting:
Opening: 1 november - 14u30
Open: Alle dagen - behalve maandag - van 13u tot 18u t/m 16 november
Plaats: in de lokalen van De Luchtballon, Kortstraat 19 in Heusden-Zolder

Bloed

Ik geef het grif toe: ik ben een watje. Ik kan niet tegen bloed. Daarbij heb ik het niet zo zeer (woordspeling! ;-) over een sneetje in een vinger waar een druppel uitkomt, maar vooral over TV beelden tijdens het journaal. Telkens weer draait mijn maag zich om als ze ineens aan het buitenlands nieuws beginnen, en mij zonder waarschuwing beelden van de zoveelste bomaanslag of onlusten tonen, en ongegeneerd inzoomen op het bloed dat op de straat ligt. Waar is de tijd dat de zoetgevooisde stem van Bavo Claes de gevoelige kijkers waarschuwde voor de schokkende beelden die volgden? Ben ik dan de enige gevoelige kijker die overgebleven is? Ben ik dan de enige die onmiddellijk denkt 'hallo!? het gaat hier wel om échte mensen hee, mensen zoals u en ik die op straat rondliepen en hier het leven gelaten hebben. Mensen met dromen, mensen met familie en vrienden. Zoiets doe je toch niet, ons zomaar die beelden in de maag splitsen.

Dit gezegd zijnde (al kan ik er makkelijk nog een uur over doorbomen), enige tijd geleden kreeg ik van iemand commentaar op dit schilderij, P3. Die rode vlek stoorde hem echt enorm. Het enig wat ik als commentaar gaf, was dat het de eerste keer is dat ik rood echt doelbewust als bloed gebruikt heb. En dat het mischien erover is, dat ik het mischien niet had moeten doen. (mischien ook wel natuurlijk) Het stoorde hem echt enorm, die rode bloedvlek.
Ik hoop ergens dat die persoon dit bericht leest. Wellicht ben ik niét de enige gevoelige kijker die er overgebleven is in dit land.

Tentoonstelling schilderijen Herman Maes, CC Hasselt

Het heeft me veel moeite gekost om een paar foto's te trekken zonder dat er mensen voor stonden :-) Veeeeeel volk namelijk op de opening van deze tentoonstelling.

Wat ik er van vind? Ik ben er nog niet uit... ik ga nog eens terug, op klaarlichte dag zonder al dat volk. Zijn ouder werk vind ik nog steeds even fantastisch, hieronder een foto van 1 muur. De 2 grote werken op de bovenste foto vind ik ook heel goed. Op zich is dat al meer dan de moeite waard om zelf deze tentoonstelling te gaan bezoeken. (nog tot 30 maart)



Zijn nieuw werk, dat ruim aanwezig is maar waar ik geen foto van getrokken heb, is, ... tja, euh, ... anders. Ander materiaal, andere kleuren, herkenbaardere vormen dus figuratiever, en prominent aanwezig in elk schilderij: de tet.

Gedichtendag - Poetry Hacking

Yup, vandaag is het gedichtendag! Eén van de mooie initiatieven binnen dit op zich al heel mooie initiatief, is Poetry Hacking van NOK vzw.

Een hele hoop jongeren hebben zich geamuseerd door een aantal gedichten (van oa Bart Moeyaert) om te vormen tot een multimediaal pareltje. Toegegeven, er zat een hoop rommel tussen de inzendingen. En ik kan het weten, want als plichtsbewust jurylid heb ik ze àllemaal bekeken. Dat moeten jullie gelukkig niet, want met alle juryleden samen zijn we tot een top 10 gekomen. Als je wat rondsurft vandaag kom je ongetwijfeld finalisten tegen op de homepages van een heel deel belgische websites, maar om het je makkelijk vind je ze hier allemaal op een rijtje.
Kijk, lees, luister en geniet!

-vero (witte fuckende konijnen - els moors)
-lili (ja rozen - remco campert)
-Awkward (Wees Gerust - stijn vranken)
-ResVoCoder (een - bart moeyaert)
-Karlo ((D) - peter
-Tuur Stuyck (kralen - ruth lasters)
-Roeni (als ik lach - tuur belent)
-C-brothers (perron - pat donnez)
-Nathe (siberië - bart moeyaert)
-bot1 (kosmologie - tuur belent)

and off we go again ;-)

ronde 8:
http://www.saatchi-gallery.co.uk/showdown/index.php?showpic=106471
(als je niet meteen 1 schilderij in het groot ziet staan, moet je wat naar onder scrollen)

ronde 7: van 03/12 tot 10/12

Ik was eigenlijk niet van plan om nog eens mee te doen, maar het was maar op 1 fotoke klikken en hopla ik zit alweer in de volgende ronde... Deze keer heb ik dit schilderij (F6) toegevoegd aan de wedstrijd. Als je zin hebt kan je je punten gaan geven, als je geen zin hebt is het ook goed :) Ben niet van plan om er deze keer veel ruchtbaarheid aan te geven, 1x vrienden en familie optrommelen is wel genoeg :)
Op het eerste zicht lijken me er nu betere werken in te zitten dan de vorige keer ronde, dus als je ook eens wil gaan kijken:
http://www.saatchi-gallery.co.uk/showdown/index.php?showpic=101561

Dankjewel allemaal!!

De Saatchi Showdown ronde 6 is gedaan nu, en neen, mijn schilderij heeft de finale niet gehaald, maar toch ben ik een zéér tevreden madam :) en daar zijn veel redenen voor:
- zoals me gisterenavond nog iemand mailde die ook wat andere werken had beoordeeld "Ik zag jouw rating, deze staat nu op 7.06; volgens mij sta je er goed voor !!!" Wel, dat had ik ook gezien :) Het was onmogelijk om alle deelnemende werken (3668 als ik me niet vergis) te gaan bekijken om hun score te weten te komen, maar telkens ik een steekproef nam, zag ik scores die begonnen met 6, en die van mij begon dus met een 7 ... spannend!
- De 50 werken die het meest toegevoegd zijn aan de favorieten tijdens deze ronde, staan samen op deze pagina, en daartussen staat, jawel, mijn schilderij! :-)
- en last but not least: ik heb damn goede vrienden en een geweldige familie!! Dat wist ik natuurlijk al wel :) maar ik moet zeggen dat ik veel meer gekregen heb dan ik verwachtte! Nog eens een hele grote dankjewel aan al degenen die spontaan andere mensen bij opgeroepen hebben om ook te gaan stemmen!
En heel erg bedankt voor alle goede reacties: nu weet ik wat ik moet doen als ik nog eens in een dipje zit en denk dat ik er beter mee stop omdat ik toch nooit een reactie krijg van iemand: meedoen aan een wedstrijd! Het was een geweldige opsteker, dankjewel!

idool voor kunstenaars : your points, and quick, please?

Een keer mijn blog gebruiken voor schaamteloze zelfpromotie: het moet kunnen ;-)
Saatchi Gallery (Londen) heeft een online wedstrijd, en het belangrijkste dat je moet weten is dat je (liefst veel :-) punten moet geven aan een schilderij dat ik ingezonden heb, en wel op
http://www.saatchi-gallery.co.uk/showdown/index.php?showpic=98881
Aangezien de competitie al van maandag bezig is en ik het stomweg vergeten ben te posten (de ouderdom hè ;-) vrees ik dat ik mijn promo al veel te laat in het leven aan het roepen ben, maar ja. Je hebt maar tot maandagmorgen om punten te geven (sterretjes van 1 tot 10), dan gaan de 2 werken met de hoogste score nog een week met elkaar in competitie, als mijn werk dat zou halen ga je het hier zeker lezen :)
en als ik dàn de rest van de uitleg doe zal het ook wel goed zijn zekers? :)
Alvast héél erg bedankt voor al die negens en tienen! ;-)

Art Event

Oeps, helemaal vergeten: dit weekend is het weer Art Event, de kunstbeurs in Antwerpen waar voor 1 keer niet de gallerijhouders, maar de kunstenaars zélf in de standen zitten.
Als je nu in de auto springt kan je nog gaan... en waarom je dat zou doen, wel, daar kan je verschillende redenen voor hebben, maar als je denkt "omdat de kunstenaars er zelf zitten", wel, dan ga ik eens hééééél hard lachen. Of je moet de uitzondering op de regel zijn natuurlijk, en ergens verwacht ik dat natuurlijk ook wel van mensen die mijn blog lezen :-)

Ik heb de vorige 2 jaren zelf op deze beurs gezeten, daardoor kan ik met enige zekerheid zeggen dat mensen er niét naartoe gaan om met de kunstenaars zelf kennis te maken. Sterker nog, mensen hebben schrik van de kunstenaars. Al deed ik nog zo mijn best om niét naar de mensen te kijken, al zat ik nog zo ijverig met mijn hoofd naar beneden mijn Griekse les te leren, niemand durfde mijn stand binnen te komen om mijn schilderijen te bekijken. Mensen komen voorbijgeslenterd over de gangen, kijken terloops, zo onopvallend mogelijk, naar links en rechts en durven niet blijven stilstaan.
Deze raad komt allicht te laat voor de kunstenaars die er nu zelf staan, maar als je wil dat er iemand écht naar uw werk kijkt: VERLAAT UW STAND! Ga weg! En als je mij niet gelooft, neem de proef op de som: ga een tijdje bij uw overburen praten, zodat uw stand leeg is: ineens lopen de mensen wél binnen, gaan ze je werk wél bekijken. Raar volk, mensen...

En ja, er zijn standen waar ze wél bij blijven stilstaan: die met juwelen, of die met prullaria waarvan ze vermoeden dat er wel iets bij is dat ze kunnen betalen, zo in geval van nood, zo in geval van 'opdringende kunstenaar' die u iets wil aansmeren. En wat wil nu nét het geval zijn? Dat de mensen die betaalbare 'prullaria' maken, verkopers zijn. Dàt zijn de mensen die uw ergste nachtmerries laten uitkomen: ze spreken u aan, en niet zomaar, neen, ze willen u iets verkopen! Aaarrgghh! Maar goed dat er iets voor een paar euro bij is hè.

En de échte kunstenaar, wel, die heeft al zijn moed bijeengeschraapt om daar in het publiek te gaan zitten bij zijn werk, open en bloot, hopend op mensen die zijn werk bekijken en er iets over zeggen, hopend op een beetje interactie, hopend op een beetje erkenning... hij durft u nauwelijks aan te kijken, laat staan dat ie zou opstaan om u te komen aanspreken... dat durft ie niet.
O ironie.

van Kunst gesproken ...

heb ik dit weekend meer dan mijn best gedaan :)
Vrijdagavond ben ik met man- en moederlief naar de opening van de tentoonstelling van Jef Van Grieken geweest in het kerkje van Laak. Het minste wat ik ervan kan zeggen is dat de man meer geduld heeft dan ik! Op het eerste zicht leken het foto's afgeprint op doek, maar nop, echt geschilderd (of hij heeft me goed liggen :-). 1 heel goed werk (Golden Mile Chicago, ga maar zoeken op zijn site :), de meeste andere tentoongestelde werken bleven voor mij persoonlijk teveel steken in het realisme zonder er veel aan toe te voegen. 'Golden Mile Chicago' daarentegen heeft buiten het onmiskenbare vakmanschap prachtige lichtspelingen en een bevreemde indruk. Mooi.

Ook mooi is de locatie. Ik was er al langer benieuwd naar en uitnodigingen voor tentoonstellingen werden steevast op de koelkast gehangen, maar het kwam er nooit van. Vanaf de eerste uitnodiging zei ik al 'waaw, daar wil ik ook een tentoonstelling''. Was er in geen jaren meer binnen geweest, maar ben opgegroeid in dezelfde straat (zij het in die aan de andere kant van de herebaan oost). Ik hou van de sfeer erin, en met al die kruisen in mijn werk vind ik het de perfecte plaats voor een tentoonstelling. Heb me dus meteen kandidaat gesteld, wordt vervolgd! :-)

Romiosini

Gisterennamiddag naar 'Romiosini' geweest, een voorstelling waarbij de gedichten van Yiannis Ritsos voorgedragen werden (in het grieks en het nederlands), afwisselend met gezongen versies: Mikis Theodorakis heeft een aantal gedichten van Ritsos op muziek gezet. Waaw! Heel indrukwekkend. Ik heb er zowaar mijn liefde voor poëzie door herontdekt, en ben nu de trotse bezitster van het boekje 'Romiosini en andere gedichten' Yannis Ritsos, vertaling door Guido Demoen.

Info over Yiannis Ritsos (helaas wat veel naar beneden scrollen om de bio tegen te komen,
een paar gedichten, info over de voorstelling



view this picture on my Proximus Moblog

openingsreceptie

view this picture on my Proximus Moblog

(bijgewerkt op 10/06 vanuit Hasselt):
Binnen was het drukkend warm, buiten was het zalig, en plezant.
Tot mijn verbazing eigenlijk was ik niet de enige zot die zelf met de werken naar Hamburg reed: ook mede-exposanten Immanuel Klein (Nederland, maar een paar maanden per jaar Italië), TJ Miles (Ierland, maar recent verhuisd naar Spanje), Nicholas Stedman (Frankrijk, geen idee waar hij woont :-), en Otto Schade (Chili, maar woont in Londen) waren aanwezig, en vormden zowaar een heel aangenaam gezelschap :-) Enkel Verner Brems (Denemarken) en Tapan Kar (India) ontbraken op het feestje.

Hamburg : Marziart Internatione Galerie

view this picture on my Proximus Moblog

Hamburg : openingsreceptie

view this picture on my Proximus Moblog

Hamburg : opening door Marion Zimmermann

view this picture on my Proximus Moblog

Hamburg : opening tentoonstelling

view this picture on my Proximus Moblog

Hamburg : opening tentoonstelling

view this picture on my Proximus Moblog

Hamburg : openingsreceptie

view this picture on my Proximus Moblog

Hamburg : tentoonstelling AnV

view this picture on my Proximus Moblog

Hamburg Kunsthalle

view this picture on my Proximus Moblog

Het kwijl begon spontaan uit mijn mond te lopen toen ik de aankondiging van deze tentoonstelling zag :-) Op het laatste jaar PHIKO heb ik mijn eindwerk geschreven over het gebruik van zwart in de schilderkunst, en dan vind je toevallig (enig voorbereidend opzoekwerk voor ik vertrek is me vreemd :-) een tentoonstelling rond hetzelfde thema, met werken van El Lissitzky, Rodchenko, Puni, Carl Andre, Ad Reinhard, Yves KLein, Sigmar Polke, Richard Serra en zovoort... of kortom bijna de hele reeks van kunstenaars en werken die ik in mijn eindwerk behandeld heb. Ze waren alleen MIJ schromelijk vergeten ;-D

Hoog tijd om te gaan pakken!

view this picture on my Proximus Moblog

Tentoonstelling in Hamburg

"Oh-my-God, what have I done" vraag ik me nu al enige tijd af. Woensdag vertrekken we naar Hamburg met mijn schilderijen, en ik weet op het moment écht niet meer waarom.
Ten eerste heb ik altijd al een hekel gehad aan Duitsland, of toch op zijn minst aan de Duitse taal. Dat stom college laat nog altijd zijn sporen na.
Ten tweede heb ik veeeeeeeel te veel werk momenteel om een paar dagen naar Hamburg te trekken, en ten derde, wel, wat ga ik daar eigenlijk doen? Paar handjes schudden, glaasje drinken, naar wat loze beloften luisteren en uiteindelijk een maand later al mijn schilderijen weer gaan halen. Ik verwacht er momenteel echt helemaal niks van, sterker nog: ik heb even mijn buik vol van tentoonstellen, al dat werk, al die tijd, en allemaal voor niks. Ach ja, het kan alleen maar meevallen zullen we dan maar zeggen.
Ik zal alleszins met de regelmaat wat foto's doorsturen vanuit Hamburg, ze zullen wel wat vrolijker zijn dan dit bericht :-)