Grote kuis
Het is al (te) lang geleden, maar de zin om te schilderen begint eindelijk weer boven te komen. Bij mijn vorige ‘aanval’ heb ik heel wat uren achter de schildersezel versleten, om alleen maar brol te produceren die niet vatbaar is voor publicatie. En dan duurt het weer heel wat langer voor ik nog eens de stap zet, want een mens wordt niet bepaald vrolijk van brol produceren. En uw zelfvertrouwen wordt er ook niet bepaald groter door.
Maar soit, met de hulp van de zon en heel goed nieuws kweekt een mens weer nieuwe moed, dus zette ik gisteren eindelijk nog eens voet in mijn atelier … om er niet langs te kunnen kijken dat er zo absoluut geen beginnen aan is. Niet alleen waren de planten die nog niet naar buiten gegaan waren (ja mijn planten kunnen wandelen ;-) lichtjes dood, het was gewoon een puinhoop met een laagje stof over. En mijn palet, tja dat moest ik al lang eens opkuisen… om het zacht uit te drukken. De bergen gedroogde verf die daar op hingen waren groot genoeg om de gemiddelde avondacademie student voor een heel jaar van verf te voorzien.
Dus ging ik aan het afschrapen beginnen … tot ik er iets grappigs in zag. Dat vroeg om een foto! (dus hup naar beneden om het fototoestel te halen) Kijk, een verfkoe (met spitse neus)!:
En goh, dat is eigenlijk toch wel een mooi zicht:
en dat potje vraagt ook om een mooie foto:
Ge begrijpt het al: neen, mijn atelier is nog niet gebruiksklaar. Verre van. Foto’s trekken is namelijk veel plezanter dan poetsen. Bloggen ook, want op dit moment ben ik eigenlijk met fase 2 van de opkuis bezig…
Labels: atelier


