En de prijs voor de langste soundcheck gaat naar … Das Munich! Al een geluk dat ze het wachten waard waren :-)(vond ze live een stuk beter / snediger dan op bovenstaande link)

(update zo 31/5)
Het was de avond van de groepen gisterenavond in Hasselt: buiten de muziekgroepen op alle hoeken van alle straten, ook uitdrukkelijk aanwezig: groepen van zogezegde vrienden die de toekomstige bruid of bruidegom in hun midden een avondje belachelijk kwamen maken in Hasselt (we zijn zo 6 verschillende groepen en 1 verloren gelopen kabouter plop madam tegengekomen), en groepen van zieltjes stemmen ronselende politiekers. En het moet gezegd: een politieker in levende lijven straal negeren als hij u aankijkt is zooooo veel bevredigender dan dat met de posters doen!

De T-shirt afdeling van mijn kleerkast puilde uit. Niet een beetje, maar zo erg dat de inhoud spontaan nieuwe afdelingen begon te bouwen en al een vakbondsafgevaardigde verkozen had. Hoog tijd om in te grijpen dus.

Continue reading »

Hèhè, eindelijk weer onder de levenden! Je zou denken dat ik stralend uitgerust zou zijn na een weekje vakantie, maar niets was minder waar. Het enige waar ik zondag nog aan kon denken als ik even mijn ogen opentrok, was ‘adem in, adem uit, adem in, adem uit’ :-)

De oorzaak van de uitputting was niet alleen de leeftijd ;-), maar 2 zware dagen / nachten. Vrijdagavond / zaterdagnacht reizen, om half 5 ‘s ochtends in bed. Zaterdag om 18u stonden we al te kijken naar 2 glunderende gezichten van een gelukkig bruidspaar. Dat was zo mooi om te zien dat we er naar zijn blijven kijken tot alweer half 5 ‘s ochtends. Heb me geweldig goed geamuseerd, en bezit nu genoeg beeldmateriaal om de bruidegom nog jaren te chanteren :-).

Aangekomen in het hotel na de bruiloft, zagen we een echt overheerlijk bed, waar ik me niet snel genoeg in kon laten wegglijden… het meest zalige bed in jaaaaren gewoon. Tot … Dee na een paar minuten tegen de hoofdsteun van het bed begon te tikken, gevolgd door het zoeken naar andere oplossingen om van het vervelende gezoem veroorzaakt door de ingebouwde wekker af te geraken, zoals daar zijn: op alle knopjes duwen (helpt niets, de houten afkasting trilde), een flessenopener in een opening van de afkasting wrikken (wat enkel de toon van het geluid verhoogde), de toegangskaart verwijderen uit zijn houder (schakelt normaal de electriciteit van de kamer uit, maar niet in dit hotel), op zoek gaan naar een schakelkastje (niet te vinden), en …. de nachtwaker uit zijn bed bellen. Die laatste kwam Faulty Towers gewijs in pyjama en badjas ter hulp, maar kon het euvel ook niet verhelpen. Gelukkig waren er bij mij toch nog 2 hersencellen actief, net genoeg om, nadat het licht éindelijk uit was, met bijna mijn laatste adem te fluisteren: “en als ge u nu eens omdraait, zodat uw hoofd ligt waar nu uw voeten liggen?”  Pfew, eindelijk rust.

Ondertussen…

heb ik al serieus wat uren slaap ingehaald, en draait het wasmachine op volle toeren. Letterlijk. Telkens het begint te zwieren, lijkt het alsof er een Boeing 737 opstijgt in de wasplaats. En er zit geen programma in om de bestemming vast te leggen :-s

Voor de vakantie had ik al heel wat onderwerpen met bijbehorende foto’s klaarliggen voor deze blog, maar geen tijd om het ook te doen. Dus misschien binnenkort eindelijk terug wat meer berichten hier. Maar eerst het vakantie verslag nog wat bij aanvullen met foto’s … en nog een paar duizend foto’s van afgelopen & dit jaar sorteren :-s

Laatste keer eten, dan auto in, vliegtuig op :-(
Nog even herhalen dat je bij Sofia in Mochlos de beste Mousaka van heel de wereld kan eten :-)

Deze namiddag zou het normaal gezien gaan opklaren… fingers crossed.
Seffens gaan we moeke en papa in een hoger gelegen dorp afzetten zodat ze naar beneden kunnen wandelen. Zij liever dan wij ;-)

Nooit eerder meegemaakt in Kreta: de hele dag grijs & regen, het lijkt wel België. Dan maar wat winkelen & overdekte terrasjes doen in Ierapetra. De eerste keer dat we hier meters hoge golven zien opspatten.