Tourke gemaakt vandaag

van Mochlos via Agios Nikolaos en Elounda naar Plaka, en daar verder doorgereden om uiteindelijk via Neapoli terug naar Mochlos te rijden.

Mooi zicht op beide Spinalonga's boven Plaka: (zowel het schiereiland als het klein 'melaatsen eilandje' vooraan heten Spinalonga

Onderweg een paar rare dingen gezien ;-)

en niet zo rare

Beetje opvoedkunde: DIT is mousaka, niet dat hoopje platte saus dat ge in de belgische supermarkten onder die naam kunt kopen.

Voor de mensen die denken dat er alleen zee en strand is in Kreta ....

Wel euh, niet dus. Gisteren nog eens naar ons boompje in Kavousi gaan kijken

volgens de overlevering maar liefst 5000 jaar oud, de eerste kransen van de olympische spelen zouden gemaakt zijn van de takken van deze olijfboom. Jawel, er bestaan véél mirakels in Kreta :-) Om nog een beter beeld geven van de grootte, ook Dee er even naast gezet:

Nadien nog wat verder omhoog gereden om alvast een paar wandelwegen te verkennen ;-) 

Nota aan mezelf: als ge nog eens het briljante idee hebt om verf mee te nemen op vakantie, kijk dan eerst na of ie nog wel goed is. Jakkes wat een vieze brei!

Καλό Πάσχα!

ik heb geen zin om veel uitleg te schrijven, gelukkig bestaan er beelden :-)
ongeveer 10u gisterenavond in Mochlos:  de verbranding van Judas en vuurwerk

een paar uren later, hetzelfde maar met nog meer lawaai en volk,
in Sfaka:

 

En een paar foto's die niets met Pasen te maken hebben,
maar uiteraard wel alles met Kreta:

Sahara zand

De hopelijk laatste resten van het sahara zand worden vandaag uit de lucht gewassen. Nog nooit zoveel regen gezien in kreta als vandaag, maar nog steeds een kleintje ten opzichte van de belgische regen.

foto trekt op niet veel, maar de witte muur had dus rode plekken gekregen van de regen.

Kalo paschka!

Jippie, net naar ons vertrouwde appartementje op de bovenverdieping verhuisd. Home!

Eindelijk terug het prachtige uitzicht:

Megalo Paraskevi
Gisteren ontdekt wat Megalo Paraskevi (Goede Vrijdag) inhoud hier. En begrijp me niet verkeerd, maar ik had zoiets van: en waarom zijn WIJ niet Grieks-orthodox? véél plezanter hoor! :-)
Na de mis in Sfaka (de laatste minuten waren bezig toen we aankwamen)  repten we ons mee met Sterei, Panagiotti en Maria naar het huisje van Sterei haar tante: een bommake zoals uit de film! Schitterend mens, 89 is ze, maar nog zo kwiek en heftig! Heb tijdens de raki een heel betoog te horen gekregen hoe goed het is in Kreta. Ik had er niks tegen in te brengen :-))

De tafel stond vol met fruit, koeken en nootjes, en raki uiteraard; want hier komt de clou: na de mis is er een processie (ze wandelen met een relikwie het dorpje door) en ze stoppen aan élk huis langs de route: de volgelingen gaan dan binnen om een glasje raki te drinken. Een ware calvarie tocht voor de volhouders :) We hebben de stoet niet gevolgd maar zijn bij een paar familieleden en vrienden van de familie binnengeweest; overal stond de tafel vol en bleven ze maar dingen bij uithalen. Schitterend ook de echt wel heel kleine kamertjes vol met zelf geborduurde dingen en oude foto's.

Vandaag is het de grote dag: vanavond staat op het programma:
de verrijzenis van Christus in Mochlos om half 10, waarna het vuur ontstoken wordt en waar ook een beetje vuurwerk bij hoort. Daarna wordt het nog wonderbaarlijker want Christus verrijst alweer, in Sfaka deze keer, om middernacht, waarbij naar het schijnt heel veel vuurwerk hoort. Nadien wordt er gegeten. Wordt vervolgd! :-) 

onderweg naar Kalamafka

De wind is gedraaid, haleluja! Zalig lenteweertje nu ipv die drukkend warme dikke stoffige lucht van gisteren. Moet zowat mijn ergste allergie aanval ooit geweest zijn. Nu zit ik nog konstant te niezen en de keelpijn is er nog, maar mijn keel wordt tenminste niet meer dichtgeknepen en mijn hoofd voelt al 3 kg lichter.

view this picture on my Proximus Moblog

Pfew

Aaah, schoonheid, rust warmte, vrienden en lekker eten: Heaven.

Oef, net op tijd een gediplomeerde griekenland reiziger geworden ;-). Vanavond ben ik daar, Jieha!

Als dat niet lang geleden is!

Freedom!

Jippie Ja Jee! Hoera! Holé! Net op controle geweest in Leuven, en ik mag stoppen met mijn BVDU druppels, sweeeeet :-)
Bye Bye gesleep met thermos als ik een halve dag van huis ben, bye bye tijdsverlies aan de controle in de luchthaven, bye bye ijsblokjes en ijszak om de bewuste thermos koud te houden in Griekenland, bye bye noodgedwongen tas meeslepen om de thermos in te doen, bye bye! Bye bye notablokje met de 6 streepjes per dag! Bye bye ijsblok aan mijn been, bye bye! Welkom, vrijheid! :-)

Atelier

De Vakantie voorbereidingen zijn bij deze begonnen!

Voor het eerst gaat er ook verf mee in de koffer, het werd tijd: denk dat het al 10 jaar geleden is dat iemand mij adviseerde om eens in het zuiden te gaan schilderen; het zou mijn kleuren deugd doen.
Wasco's zijn al dikwijls meegereisd, tekengerief ook, maar dat is niet hetzelfde. Aquarelverf is ook al meegeweest, maar denk ik niet eens uit de koffer geraakt. Olieverf is zo moeilijk om mee te nemen, samen met terpentijn, whitespirit en medium. Ik vrees dat er dan mensen op de geur gaan afkomen, en ik hou absoluut niet van toeschouwers :)
Acrylverf, daar heb ik iets tegen. Ooit eens uitgeprobeerd, en ik vond het maar niks: geen diepte in de kleuren, veel te snel droog, dat smeert niet zo, en tja, het is plastiek.
Waarom ik na al die jaren NU pas denk aan de oplossing die al jàren in mijn kast ligt weet ik ook niet, maar beter laat dan nooit :-) Héél lang geleden reclame aangekregen per post voor olieverf op waterbasis, en nieuwsgierig als ik ben de basiskleuren besteld. Alleen ... er was geen zwart bij, o ramp. Aangezien je die verf nergens in de winkel vond en je ze niet mag mengen met andere soorten verf, liggen die tuben dus al die tijd in de vergeethoek van mijn kast. Tot ik gisteren ineens dacht; hey, volgens mij verkopen ze dat ondertussen wél in de winkel. En inderdaad! Niet hetzelfde merk, maar ook olieverf op waterbasis. Het is niet hetzelfde, maar ik denk toch het beste alternatief. Ik ben benieuwd :-)

Lente in zicht

O jee, ze doen het weer ..

dat nieuw nummer van Radiohead draaien. En ik was nét te laat om mijn geluid af te zetten, aaargh. Echt, zonder te zwanzen: de stem van Tom York als ie zo de hoogte in gaat, heeft op mij nét hetzelfde effect als met een nagel over een bord krassen, aaaaaaaaaah. Koude rillingen over mijn lijf en mijne maag die tegelijk samentrekt. Ik snap écht niet dat mensen daar vrijwillig naar luisteren, ver-schrik-ke-lijk. Zelf zou ik àlles bekennen als ge me ne koptelefoon met radiohead zou opzetten.

De postbode: mijn vriend

Zoals ik al zei: die man vraagt enkel een handtekening als je de deur opendoet, geen identiteitskaart nodig, laat staan een uitreksel uit het handelsregister. Postbodes hebben namelijk geen tijd voor zo'n flauwe kul, ze moeten zo al rennen om hun ronde op tijd gedaan te krijgen.

Wat ik me gisterenavond nog lag af te vragen: Zou de mevrouw achter het loket gisteren zo vriendelijk zijn blijven lachen omdat ze een heel goeie training gevolgd heeft, of was het sadisme?

En van trainingen gesproken, ik ken het perfecte examen om te testen of je een cursus woede-beheersing met succes volbracht hebt: een aangetekende zending gaan afhalen in een postkantoor!

Zelf ben ik alleszins geslaagd in mijn eigen training: kwaadheid uiten op het moment zelf tegen de persoon die het veroorzaakt, in plaats van lief te blijven lachen en mezelf op te vreten. Nog 5 aangetekende zendingen en ik word nog een bitch!