Neen, stoppen met roken staat niét in mijn lijstje goede voornemens. Ik hou van mijn sigaret op tijd en stond, en hoe meer ik als een paria behandeld word omdàt ik rook, hoe ferventer ik word. Ik ben volwassen en het is MIJN leven, dus bemoei u met uzelf.
Dat wil niet zeggen dat ik niet enorm veel respect heb voor mensen die voor henzelf beslist hebben om ermee te stoppen, en dat nog volhouden ook. Helemààl chapeau voor een vriendin van mij die enige tijd geleden besliste ermee te stoppen, met behulp van het geneesmiddel
Champix. In het begin kreeg ik bijna dagelijks een verslagje te lezen hoe het ermee ging, en toen werd het heel stil ... Dus stuurde ik een mailtje om te vragen of ze wel nog altijd gestopt was aangezien ik niks meer van haar hoorde?
Onderstaand een stuk uit haar antwoord daarop, dat ik met haar toestemming hier post, kwestie van mensen met goede voornemens te waarschuwen voor Champix.
Ik zit dus al 6 weken thuis. Waarvan 4 weken ziekte verlof. En plezant dat dat is....
't is allemaal de schuld van diene Champix.
De eerste week ging alles goed, alhoewel ik tegen het einde van de week maagpijn begon te krijgen. Woensdag van de tweede week zat ik met een viraal infectie en begon ik slecht te slapen. Tegen het einde van de tweede week zat ik terug bij de dokter en ik moest direct de hoeveelheid pillen halveren. Maandag van week 3 terug gaan werken en een dag later terug een viraal infectie. De maagpijn werd nog altijd erger. De dokter begon zich toen toch wel vragen te stellen....... Donderdag van die week gooi ik de rest van de pillen in de vuilbak, de maagpijn was niet meer te harden. Ondertussen heb ik ook last van nachtmerries en slaap ik nog 4 uurtjes per nacht. Ik ben overdag echter niet echt moe, vreemd.....
De maandag van week 4 zat ik terug bij de dokter. Mijn vingertoppen jeukten verschrikkelijk, ik had pijn in de gewrichten van mijn vingers en mijn pols begon pijn te doen. Plus, mijn gezicht stond vol puistjes. Ik was precies een puber. De maagpijn begon gelukkig te minderen. Hij schrijft me nog een week ziekteverlof voor om te recupereren en hij denkt dat ik een onstoken pees in mijn pols heb en schrijft ontstekingsremmers voor. Hoe ik aan die onsteking kom is een misterie. Was er al iets en hebben die pillen het ineens erger gemaakt ? Wie zal het zeggen..... Ik lees de bijsluiter van die pillen nog eens grondig en merk dat ik de helft van de bijwerkingen die erop staan wel gehad heb. De viraal infecties, koorts, puistjes, maagpijn, gewrichtspijnen, jeuk, nachtmerries, slapeloosheid, allemaal dankzij Champix.
Dan was Kerstmis er. Die donderdag en vrijdag alleen 's morgens gaan werken. De rest van de week had ik verlof. De week van Nieuwjaar ook verlof. De pijn in mijn pols betert niet, dus terug naar de dokter.
Ik maak me de bedenking dat ik op mezelf die gast een eindejaarspremie aan het bezorgen ben (en de apotheker ook). Een foto en een echo later mag ik naar de kiné om twee peesontstekingen in mijn pols te laten verzorgen en mag ik om te beginnen twee weken niet werken. Ik mag geen PC muis aanraken. Petra leent me een speciale brace die mijn pols blokkeert. Nu is het helemaal leuk. Nu kan ik helemaal niks meer doen. Ik kan nog net auto rijden en wat eten klaarmaken, maar patatten schillen lukt niet. De groenten komen uit de diepvries, netjes gekuist.
Dus, volgende week zit ik nog altijd thuis. En de kiné heeft me al gezegd dat het erger is dan de specialist dacht en dat ik er met twee weken niet zou vanaf zijn, eerder 3 à 4.Hier viel mijn mond van open! En het einde van de mail had ik helemààl niet verwacht na het lezen van bovenstaande lijdensweg:
Maarrrrrr......ik rook nu al bijna 5 weken niet! Ben supertrots op mezelf. en terecht!! Dat is resultaat van pure wilskracht, want door de pillen zou je eerder nog meer gaan roken in plaats van ermee te stoppen. Bij deze nog eens ne hele dikke proficiat Hilde, en blijven volhouden!
Labels: vanalles
