Het verhaal van Milos wou ik nog vertellen: we hebben een piepklein reisboekje over de cycladen, en Milos leek ons een mooi eilandje. Het is de vindplaats van de Venus van, jawel, Milo.
In Santorini vertelden we Koula, de lieve dochter van het familiehotel waar we verbleven, dat we naar Milos vertrokken. O Milos, mijn nonkel gaat daar regelmatig naartoe, hij heeft vorige week zijn boekje hier vergeten, ik haal het even. De nonkel had in het boekje aangeduid wat de mooiste stranden zijn, wat het beste restaurant is, en zelfs wat je er moet bestellen! De foto''s waren machtig mooi, dus vertrokken we heel blij met ons papiertje goede adressen en tickets voor de boot naar milos naar de haven.
Tja. Hoe dat afgelopen is heb je vorige week kunnen lezen. ''Als ge heel snel loopt naar het bureau kunt ge met deze boot mee'' ik heb daar buiten adem gezegd dat ik tickets wou voor de boot die klaar lag. ''waar wil je er vanaf?'' en hij wees naar de vaarroute. 1 blik op de route, En ik hoorde mezelf Naxos zeggen. Mijn naam, 2 tickets, zoveel euro. Normaal moeten ze beide namen hebben, maar geen tijd te verliezen. Ik vond niet direct het gepaste kleingeld en wou een groter briefje nemen: geen tijd, geef het kleingeld dat ge hebt en loop naar de boot. Volgende keer. Wel wel, ik kan u verzekeren dat lopen in 40 graden hetzelfde effect heeft als een sauna.
Soit, ondertussen zitten we dus in Mochlos. Pas aangekomen hier de eerste avond, zaten we met de griekse vrienden te praten, uiteraard vergezeld van de nodige raki en fruit, en vertellen we over Naxos. Zegt Niko: weet ge waar ge eens naartoe moet gaan? Milos, dat is heel mooi. Waarop ik spontaan in vloeiend vlaams uitriep: ''breek mijne bek niet open!''
view this picture on my Proximus Moblog
(foto: bloem in de tuin van Mochlos-Mare)
view this picture on my Proximus Moblog
(foto: kerkje op Santorini)
view this picture on my Proximus Moblog
(foto: de vulkaan van Santorini, getrokken vanaf de veerboot)
Labels: Griekenland, vakantie
