|
Recensies door:
Gerlinde Gilissen, 2008
Fons De Bleser, 1998
E. Boon, 1994
E. Boon, 1993
persartikels (pdf)
Mei 28, 1998
Met de hulp van The Cure
(Het Belang Van Limburg)
Mei 28, 1998
Ef toont mystiek en dynamiek
(Het Laatste Nieuws)
Januari, 1997
Abstracte olieverven van An Vanderlinden
(De Weekkrant)
Maart 13, 1996
'Vijf van bij ons' in Museum Tysmans te Houthalen
(De Weekkrant)
September 6, 1995
De hele wereld is geel
Het Belang Van Limburg)
November, 1993
Voor An Vanderlinden is "zwart niet zwart"
(De Weekkrant ) | |
An Vanderlinden
recensie door: F. De Bleser, 1998
de kunstenares
Geboren te Koersel in 1969 kreeg An Vanderlinden haar opleiding aan het Provinciaal Hoger Instituut van Hasselt en vervolgens aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen.Van jongsaf wist ze zich spontaan te uiten met het tekenen van alles wat ze waarnam of haar beroerde. Dit bracht haar reeds vroeg naar de tekenlessen en het was dus heel normaal dat ze na haar humaniorastudies de richting van het hoger kunstonderwijs insloeg.
Met een bijkomende opleiding in electronische pagina-opmaak en grafisch design, gevolgd door een pedagogische opleiding, al was het maar om haar opgedane kennis en vakbekwaamheid te kunnen uitdragen, kreeg haar leergierigheid uiteindelijk wat ze ervan verwachtte.(*)
Abstract van textuur en met een geëigende kleurbeheersing weet An Vanderlinden in elk doek een sfeerbeeld op te hangen, dat tijdens deelname aan groeps- en individuele tentoonstellingen de waardering van de kijker kreeg.
het werk
In haar doeken interpreteert An Vanderlinden de cosmos en het leven op een persoonlijke en mysterieuze manier. Zo geeft elk werk uiting van haar gevoelsmatige betrokkenheid met de mens en zijn omgeving. Elk onrecht of wantoestand in de maatschappij raakt haar tot in het diepste van haar eigen-ik. Dit gedachtengoed inhoudelijk beeldend verwoorden is haar betrachting. Via het symbolisch gebruik van begrijpbare tekens zoekt ze naar een dialoog met de kijker. Waar de cirkel verwijst naar de cosmos en het leven, draagt het kruis de opdracht in zich om vermanend of zelfs radicaal te verwijzen naar een breekpunt.
In haar abstracte beeldentaal ontroert de idealisering van de vorm en heeft een verfijnd kleurgebruik het zwart uit haar beginperiode verdrongen. Haar compositievermogen straalt een oerkracht uit, ongekunsteld en zonder technische snufjes, maar zoekend naar de juiste spankracht om het gegeven esthetisch naar de kijker toe te vertalen. De picturale rijkdom van haar kleurgebruik legt poëtische accenten die ons toelaten onze eigen dromen in te vullen.
Met zwierige maar tevens krachtige penseelstrepen of met het mes in brede lagen uitgewerkt, groeit vanuit haar onderbewustzijn een evenwichtige, subtiele en serene compositie, waaraan haar onstuimige natuur niet vreemd is.
de kritiek
" Vorm, kleur en het plaatsen van accenten wekken een atmosfeer en maken het tot een boeiend geheel, dat zich manifesteert als vorm om iets mee te delen, zonder iets op te dringen.
An haar werk komt dynamisch en temperamentvol over.
Persoonlijke codes zoals kruis en cirkel, die vroeger verscholen zaten in het werk, komen altijd meer op het voorplan te staan en versterken die uitdrukking. De trefkracht die uit dit alles straalt is vooral gericht op de verfijndheid van de kleuren die zij gebruikt en dat is soms onthutsend.
Aanvankelijk werkte ze liefst in gitzwart, slechts minimaal opgelicht met heldere kleuren. Blauw gebruikt An ter verademing, om even tijd te geven aan het innerlijke, het mysterieuze, het mystieke, als nadenkende overgang, als een overvloeiing of overbrugging. Magische effecten bekomt ze met vrank rood en lichtend geel. Het is allemaal vlot, plastisch, speels en treffend gebruikt. " (E. Boon)
Fons De Bleser, 1998
(*) nota AnV : dit klopt niet :-) mijn leergierigheid zal nooit voldaan zijn. Nadien heb ik me toegelegd op multimedia design, wat een constant evoluerende bussiness is, en ben ik al een aantal jaar avondles Nieuw Grieks aan het volgen.
|
